การบูรณาการระหว่างการตระหนักรู้ภาษาและการเรียนรู้แบบภาระงาน (Integrating language awareness into task-based learning)

มีหลายกิจกรรมในการที่ครูจะใช้ในการสอนการตระหนักรู้ภาษา กิจกรรมเหล่านี้กระตุ้นให้ครูใช้วิธีการสอนที่มีปัญหา (problematize instruction) และให้ผู้เรียนแก้ปัญหาด้วยความกระตือรือร้น ด้วยเหตุผลนี้ เราอาจเรียกกิจกรรมเหล่านี้ว่า ภาระงานที่เป็นตัวกระตุ้น (enabling task) ความหมายของภาระงานที่เป็นตัวกระตุ้นก็คือการสนับสนุนหรือเป็นตัวช่วยในเรื่องการสื่อสาร จุดประสงค์ของสิ่งเหล่านี้ก็คือ การนำเสนอเครื่องมือทางภาษาที่จำเป็นในการให้สื่อสารในภาระงานแก่นักเรียนได้ ด้วยมุมองเช่นนี้การตระหนักรู้ภาษาจึงเข้ามาเกี่ยวข้องกับการเรียนรู้แบบภาระงาน ซึ่งเป็นกระบวนทัศน์ใหม่ ในการสอนภาษาที่สอง ในการสอนแบบภาระงาน จุดเน้นจะอยู่ที่การเน้นไปที่ภาษา (language focus) (จริงแล้วจะมีอยู่ 3 ขั้นตอน กล่าวคือ 1. ก่อนภาระงาน 2. วงจรภาระงาน 2.1 การวางแผน และ 2.2 การรายงาน และ3. การเน้นที่ภาษา) ซึ่งเป็นขั้นตอนสุดท้าย นอกจากจะมีการทำกิจกรรมในเชิงสื่อสาร หรือมีปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกันแล้ว ยังให้ผู้เรียนได้สำรวจจุดทางภาษา ที่จำเป็นต่อการทำให้การสื่อสารสำเร็จได้ การเน้นที่ภาษาจะประกอบด้วยกิจกรรมการฝึกหัดและการวิเคราะห์ การวิเคราะห์จะประกอบไปด้วยกิจกรรมการตระหนักรู้ (consciousness raising activities) ที่นักเรียนสามารถที่จะวิเคราะห์ตัวบท, เทปสคริปต์, และกลุ่มของตัวอย่าง เพื่อที่จะสังเกตจุดทางภาษา เช่น

1. สังกัปที่เป็นความหมาย (semantic concept) เช่น แก่นเรื่อง (theme), แนวคิด (notion), หน้าที่ (function) เช่น จงหาและทำให้ชัดเจนมากขึ้นเกี่ยวกับวลีที่มีความหมายถึงเวลา

2. คำ และ ส่วนต่างๆของคำ เช่น เมื่อใดที่เราต้องใช้ any? คำว่า any แปลว่าอะไร? จงศึกษาตัวอย่างต่อไปนี้ในตัวบท

3. แยกลำดับของความหมาย (category of meaning) และการใช้ เช่น คำว่า will มี 4 ความหมายในตัวบท แต่ละความหมายคืออะไร ให้ยกตัวอย่างความหมายในแต่ละประเภท

กิจกรรมการฝึกปฏิบัติอาจประกอบไปด้วยหนึ่ง หรือหลายกิจกรรม ดังต่อไปนี้

1. คลี่ความหมายออกมา (unpacking) และ ใส่เข้าไปใหม่ (repacking) ในประโยค

2. การอ่านบทอ่านซ้ำๆ และวางวลีในประโยคให้สมบูรณ์

3. ทำประโยคให้สอดคล้องกัน (concordance)

4. การลบแบบก้าวหน้า (progressive deletion) จากกระดานดำ

5. ทำให้สำเนามีช่องว่าง (gapped transcript)

6. การให้หาศัพท์จากพจนานุกรม และการให้อธิบายกลับกับเพื่อน

7. การให้หาจุดของไวยากรณ์เป็นจุดๆในหนังสือไวยากรณ์ และให้อธิบายกลับกับเพื่อน

8. การให้เล่นเกมคอมพิวเตอร์

9. การให้เล่นเกมทางภาษา

10. กิจกรรมแบบ cloze text และการอภิปรายต่อจากการทำกิจกรรมนั้น

ความคิดที่อยู่การตระหนักรู้ คือการที่ผู้เรียนด้วยตัวของตนเองสร้างไวยากรณ์ของตนเอง จากประสบการณ์ทางภาษาของตนเอง และดังนั้นอาจเป็นการสร้างใหม่ที่มีจิตสำนึกและไม่มีจิตสำนึกก็ได้ พวกเขาจะต้องเข้าถึงเหตุการณ์ที่เป็นทางลบ (negative evidence) ซึ่งการตระหนักรู้ภาษาจะให้การโต้กลับที่ถูกต้องจากครู หรือการค้นหาจากหนังสือไวยากรณ์ หรือจากพจนานุกรมนั่นเอง

หนังสืออ้างอิง

James M. Bourke. (2014). A Rough Guide to Language Awareness.