ในชั้นเรียนป.6 ปีการศึกษา 2549 มีนักเรียน 14 คน มีนักเรียนอยู่ 1 คนเป็นนักเรียนหญิง ซึ่งเขียนหนังสืออ่านไม่ออกเลย ในครั้งแรกตอนอยู่ป.5 หาสาเหตุได้มาจากนักเรียนอ่านหนังสือไม่ค่อยได้ เลยให้นักเรียนมาอ่านหนังสือให้ฟังทุกวันในตอนพักกลางวัน โดยอ่านจากหนังสือเรียนภาษาไทยของอักษรเจริญทัศน์ ชั้น ป.5 เป็นเวลา 1 ปี ปรากฏว่านักเรียนอ่านได้คล่อง ซึ่งทดสอบแล้วปรากฏว่าอ่านได้ดีกว่านักเรียนที่อ่านได้ในชั้นเรียนบางคนซะอีก พอมาอยู่ชั้น ป.6 ก็เลยคิดว่าจะทำอย่างไรดีจึงจะทำให้เด็กคนนี้เขียนให้คนอื่นอ่านออก ก็มีประสบการณ์มาจากโรงเรียนที่เคยสอนอยู่ก่อนหน้าที่จะมาอยู่โรงเรียนนี้ โดยการให้เด็กเขียนประโยคมาส่งครูทุกวันวันละ 1 ประโยค โดยให้เด็กเขียนประโยคที่ต้องการเขียนมาเอง แต่มาประยุกต์ใช้กับเด็กที่มีปัญหาอยู่ในขณะนี้โดยครูเขียนประโยคให้เอง 1 ประโยค แล้วให้เด็กมาอ่านให้ฟังก่อนว่าอ่านถูกหรือไม่ จากนั้นก็ให้เด็กไปคัดมา 1 หน้ากระดาษด้วยตัวบรรจงเต็มบรรทัด แล้วนำมาส่งในวันรุ่งขึ้น จากนั้นครูก็ตรวจความถูกต้องแล้วเซ็นชื่อให้ว่าตรวจแล้ว จากนั้นให้นักเรียนเขียนประโยคที่คัดมาที่ด้านหลังสมุดเล่มเดียวกันนั้น โดยก่อนเขียนให้นักเรียนอ่านประโยคนั้นก่อน แล้วจึงเขียน ผลปรากฏว่านักเรียนเขียนสะกดคำบางคำถูก แต่บางคำยังผิดอยู่ก็เลยให้นักเรียนตรวจจากที่คัดมาด้วยตัวเองเพื่อให้เด็กได้ดูว่าตนเองผิดตรงไหนแล้วก็ให้แก้ไขเลย ทำมาประมาณ 1 ภาคเรียนปรากฏว่านักเรียนคนนี้เขียนหนังสืออ่านได้ออกมากขึ้น สะกดคำได้ถูกมากขึ้น ซึ่งก่อนหน้านี้เขียนมาไม่เป็นคำ หรือประโยคเลย ก็ดีใจที่ได้ช่วยให้เด็กเขียนและอ่านได้ ถามเด็กเด็กก็บอกว่าดีใจมากทีเดียว ผู้ปกครองก็สนใจโดยเขียนประโยคให้เด็กเขียนตามอย่างที่ครูทำอยู่ด้วย