ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒


....อธรรมฟุ้ง คละคลุ้งฟ้า.........ฤ เหล่าข้า ขยาดกลัว
ประพฤติตน มิหมองมัว............สยบชั่ว สว่างแดน


....ณ แห่งร้อน และทุกข์ล้น............มุมั่นดล สงบแทน
พลังธรรม มิคลอนแคลน..........ประจงรัก และเมตตตา