เผชิญหน้ากับการจากลาด้วยความเข้าใจ


การเดินทางไปทำงานของฉันในแต่ละวัน
สิ่งที่ฉันต้องพบนอกเหนือจากธรรมชาติสองข้างทางที่งดงามพาจิตใจให้สดชื่น
สิ่งนั้นคือ...การจากลา
มันเป็นการจากลาที่มิรู้เนื้อรู้ตัวมาก่อน
ทั้งมนุษย์ และ สัตว์

มีสัตว์มากมาย...ที่จบชีวิตลงบนท้องถนน
สุนัข แมว ตะกวด นกที่บินได้และบินไม่ได้
และ..ล่าสุด คือมนุษย์ เด็กนักเรียนหญิงชั้นมัธยม

ฉันทำได้เพียงตั้งจิตแผ่เมตตาให้กับพวกเขาเหล่านั้นทุกครั้ง...อย่างตั้งใจ



ทุกครั้งที่เห็นสัตว์ต่าง ๆเหล่านั้นตายลงบนท้องถนน
นอกจากจะทำได้เพียงตั้งจิตแผ่เมตตาให้กับพวกเขาเหล่านั้น
ฉันกลับคิดถึงลูกและคู่ชีวิตของสัตว์เหล่านั้นที่อาจมี
ลูกและคู่ชีวิตของมันที่เฝ้ารอ จะรู้ไหมว่า ไม่มีการกลับมาของอีกฝ่ายอีกต่อไป
กรรม...ได้หมดลงและเริ่มใหม่ในคราเดียวกัน

ยิ่งพบเจอเหตุการณ์มากเท่าไหร่ ยิ่งทำให้ฉันตระหนัก
ตระหนักที่จะระมัดระวังมากขึ้น
ตระหนักว่า...การจากลาไม่มีข้อแม้หรือข้อยกเว้นสำหรับใคร
รวมทั้งตัวฉันเองด้วย

การตั้งอยู่บนความไม่ประมาท ระมัดระวังมากขึ้น
ไม่ได้เป็นเครื่องยืนยันว่าจะไม่เกิดกับเรา
หากแต่มันเป็นกระบวนการทำใจของเราให้ถึงซึ่งคำว่าเรา...ทำดีที่สุดแล้ว





มันจะแตกต่างอะไรระหว่างสัตว์เหล่านั้นกับฉันผู้เป็นมนุษย์
ฉันไม่รู้หรอกว่า การออกจากบ้านเดินทางไปทำงานหรือทำมาหากินของฉันนั้น
มันอาจเป็นครั้งสุดท้ายและฉันไม่มีวันได้กลับมายังบ้านหรือรวงรังเหมือนเช่นทุกวันที่ผ่านมาอีก

วันใด...มีหรือไม่ ช้าหรือเร็ว ไม่มีใครรู้

เผชิญหน้ากับการจากลาด้วยความเข้าใจ
คือหนทางแห่งความกล้าหาญที่จะเรียนรู้
เมื่อความตายเดินทางมาถึงตัวเรา
จะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม
เพราะชีวิตมันเป็นเช่นนี้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ขีดเขียนเรียงร้อยถ้อยคำความรู้สึก



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

ถ้อยคำกินใจ...ดอกไม้งดงามมากครับ

เขียนเมื่อ 

ถ่ายภาพได้งดงามจริง

ขอบคุณมากๆครับ

เขียนเมื่อ 

งดงามเสมอ..ขอบคุณ..ความงาม..และความคิด...ที่จัดสรรค์มาให้..เจ้าค่ะ..