นิราศอิตาลี (๘๗)

173) หนึ่งในใจ ไม่มี เป็นที่สอง

มั่นหมายปอง ชื่อตรง มั่นคงเสมอ

มิตรแท้จริง ยิ่งใหญ่ ฉันได้เจอ

นอนละเมอ เพ้อพร่ำ จำฝังใจ

ชิดสนิท ชิดเชื้อ เมื่อชิดเจ้า

โอ้อกเรา ห่างไกล ได้ไฉน

ใกล้ก็สุข ห่างเจ้า เศร้าฤทัย

อยากเสกให้ เธออยู่ มาคู่เคียง

174) พอจะหลับ สักงีบ ก็รีบตื่น

จำต้องฝืน ลืมตามอง เจ้าของเสียง

แอร์โฮสเตรส แจกผ้า เช็ดหน้าเพียง

จะหลบเลี่ยง หลับไป ยังไงกัน

นาฬิกา บอกเวลา ว่าสี่ทุ่ม

ใจชักกลุ้ม ไม่ได้นอน แล้วหนอฉัน

สิบห้ามี ทูบี นัมเบอร์วัน

ประกวดกัน ทันที ที่เมืองทอง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศอิตาลี



ความเห็น (0)