สุนทรีย์กวีศิลป์ (๑๒๐)

"เป็นสายลม พัดเย็น เห็นคุณค่า

เป็นท้องฟ้า กว้างใหญ่ น่าใฝ่ฝัน

เป็นผืนน้ำ นำชีวา ค่าอนันต์

เป็นตะวัน ปันแสง แจ้งแก่ใจ

เป็นต้อยติ่ง หยัดยืน บนพื้นหญ้า

เป็นเมฆา งามสง่า บนฟ้าใส

เป็นนกกา บินเริงร่า ทั่วฟ้าไกล

เป็นสิ่งใด เป็นให้ดี ที่เป็นเรา"

Morning exercise 1/11/57

หนองหลวง เมืองตาก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สุนทรีย์กวีศิลป์



ความเห็น (0)