นิราศอิตาลี (๓๙)

77) บลูกล๊อตโต้ ถ้ำน้ำ มรกต

พอน้ำลด ปากถ้ำเปิด อย่างเหมาะสม

คลื่นโยกเรือ เหวี่ยงไป ไหวตามลม

ดังระงม ฝีพายร้อง ก้องไปไกล

เรือลำน้อย ลอยฟ่อง ล่องสมุทร

คอยยื้อยุด ฉุดรั้ง ข้างเรือใหญ่

ลำละสี่ คนเรียง นอนเคียงไป

ระวังไว้ หัวก้ม โน้มลงเรือ

78) หนุ่มฝีพาย คอยเล็ง หาจังหวะ

มือไม่ละ คว้าโซ่คล้อง จ้องดั่งเสือ

พอน้ำลด ดึงรั้ง ไปทั้งเรือ

งามล้ำเหลือ ธารางาม สีน้ำเงิน

ถ้ำงามล้ำ ดำมืด รอแสงส่อง

ผ่านตรงช่อง ปากถ้ำ ทำผิวเผิน

ระยับตา พรายพร่าง อย่างเพลิดเพลิน

แสนจำเริญ ถ้ำอำไพ วิไลแล

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศอิตาลี



ความเห็น (0)