นิราศอิตาลี (๓๘)

75) เรือลอยล่อง เร็วลื่น ตัดคลื่นน้ำ

กระฉอกซ้ำ น้ำกระเซ็น เห็นเป็นสาย

ละอองน้ำ ซ่านซ้ำ ไม่กร้ำกราย

เกาะเป้าหมาย คาปรีนั้น ไม่หวั่นกลัว

ไม่เมาเหล้า แต่เรา มาเมาคลื่น

ต้องนั่งฝืน คลื่นเหียน ช่างเวียนหัว

เรือโยกเหวี่ยง เหวี่ยงเรา ให้เมามัว

ใจระรัว ตัวเรา มาเมาเรือ

76) เกือบชั่วโมง เรือตรึง ถึงแล้วหนา

ลมพัดมา เวียนหัวหาย ไม่หลงเหลือ

จากเรือใหญ่ เดินไป อีกท่าเรือ

ช่างเหลือเชื่อ ลอดถ้ำได้ ไม่รั้งรอ

ลงเรือเล็ก ล่องธารา พาโต้คลื่น

ผาทะมึน ผืนน้ำคราม งามจริงหนอ

ท้องฟ้าใส ได้เมฆขาว พะเน้าพะนอ

ธรรมชาติก่อ สร้างไว้ ให้ได้ชม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศอิตาลี



ความเห็น (0)