เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอนรู้จักต่อปากต่อคำ

เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอนรู้จักต่อปากต่อคำ

"ฟ้าคราม" ในช่วงวัย ๓ ขวบ ๓ เดือนกว่า ๆ นี้...

หนูรู้จักความหมายของคำพูดมากมาย...หนูเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ

รอบตัวหนูจากพ่อเพรียง - แม่อ้อม...จาก i Pad...

จากโรงเรียนที่หนูไปเข้าเรียน...จากเพื่อน ๆ ที่โรงเรียน

ในความคิดของย่า (ถ้าไม่เข้าข้างตัวเองมากไปนัก)

ย่าคิดว่า...หนูเป็นเด็กฉลาด...หนูเป็นเด็กขี้สงสัย...

ยามสงสัยสิ่งใด หนูจะถามทันที เพื่อให้ได้ความกระจ่าง...

หนูจะมีเหตุผลในตัวเอง...เวลาใครตอบอะไรให้หนูทราบ

ในเมื่อสิ่งนั้นไม่เป็นความจริง หรือไม่ถูกต้อง...หนูจะโต้ตอบ

ขึ้นมาทันที...ทำเอาย่าบุษ + ปู่เร + พ่อเพรียง + แม่อ้อม...

ขำในกิริยาของหนูเอง...นี่คือ การสอนจากย่าและคนรอบข้าง

ที่พยายามสอนให้หนูเป็นเด็กที่รู้จักเหตุผล...เพราะเมื่อยามที่

หนูโตขึ้น หนูเข้าไปอยู่ในสังคมของการทำงาน...หนูจะต้อง

เป็นคนมีเหตุผล...เพราะการมีเหตุผล จะเป็นเกราะป้องกัน

ตัวของหนูเองที่จะอยู่ร่วมกับคนอื่น ๆ ได้...เนื่องจากการมีเหตุมีผล

หนูได้สั่งสมเรื่องของการคิด วิเคราะห์ การรู้จักตอบโต้...

จากย่าและทุกคนในครอบครัว...หนูเหมือนเป็นเด็กช่างคิด...

นิสัยของหนูจะคล้าย ๆ กับลุงภัคร...ช่างสงสัย ช่างถาม...

ย่าว่า...หนูเป็นเด็กที่ไม่ตกยุค...หนูสามารถร้องเพลงสมัยใหม่

ได้ตามยุคสมัย...ยกตัวอย่างเช่น...เพลงชู้ทางไลน์...โสดกระปริบ

กระปรอย...ฯลฯ ที่หนูสามารถทั้งร้อง ทั้งเต้นได้ตามเพลง...

เล่นเอาพวกเราหัวเราะ + ขำ ในกิริยาของหนู...(แต่มีข้อแม้ว่า

เวลาหนูเต้น ใคร ๆ ก็ห้ามไปมอง...เพราะไม่งั้นพอหนูเห็นเข้า

หนูจะผลักให้หันหน้าไปทางอื่น)...คริ ๆ ๆ อายเขาใช่ไหมล่าาา...อิอิ...

ช่วงนี้ หนูชั่งน้ำหนักได้ ๑๘ กิโลกรัม...หนูไม่ค่อยทานข้าว...

หนูจะชอบดื่มนม...เมื่อวันที่ย่านำหนูมาทำงานที่ ม. ด้วย

หนูดื่มตั้งแต่เช้า - เย็น เป็นนมทั้งหมด ๖ กล่อง...เล่นเอา

แม่อ้อมบ่นหนูว่า...กินนมมากจัง!!!...ย่าสังเกตดูว่า...หนูจะเป็น

เด็กที่สูงเอามาก ๆ ยิ่งโตขึ้น หนูคงสูงมากแน่เลย...

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๗

...

เช้าวันที่ ๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๗ ย่า + แม่อ้อม + ฟ้าคราม

ไปส่งพ่อเพรียงกลับเข้าค่าย ฯ เพราะหมดสัญญาที่จะอยู่ที่

บ้าน เข้าค่ายเพื่อเตรียมตัวลากลับจากการรับราชการทหาร

๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๗ นี้...วัน เวลา ผ่านไปรวดเร็วมาก...

เป็นเวลา ๒ ปีเต็ม ๆ ที่พ่อเพรียงได้รับราชการทหาร...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม"



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

มาเชียร์น้องฟ้าครามครับ..

เขียนเมื่อ 

บันทึกการต่อปากต่อคำไว้นะคะ  ต่อไปจะมีค่ามากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ อาจารย์ บุษยมาศ   

มาดูความน่ารักของน้องฟ้าครามค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณทุก ๆ ท่านค่ะ และขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจด้วยคร่าาาา