เมื่อเกิดความทุกข์ขึ้นในใจ ต้องต่อสู้กับจริตที่ปรุงแต่ง และพ่ายแพ้ต่ออุปาทานทั้งหลาย จนหลงเข้าไปคละเคล้า ยากจนเกินจะถอนตัวได้ ...

   ความทุกข์รู้สึกได้ถึงความเจ็บลึกในใจ หวั่นไหวจนตัวสั่น คล้ายจะควบคุมตัวเองไม่ได้ ด้วยจิตที่ไปหลงมัวเมากับสิ่งเย้ายวน ไปหลงกับรูป โดยยึดมั่นว่าเป็นของตัวเอง

   พยายามประคองจิตใจให้รู้สึกตัว เดิน ทำงาน ลืมเรื่องราวสกปรกเหล่านั้นเสีย...

    ย้อนกลับไปเมือ่ก่อนเคยเบื่อกับโลกที่วุ่นวาย ใฝ่หาธรรมะจนใจดูจะสะอาดสดใส

อยากฝึกวิปัสสนากรรมฐาน ซ่อน

เขียน 5 ปีที่แล้ว

         ..............          

   แล้วทำไมวันนี้ ปัจจุบันนี้ถึงมัวหมองเหลือเกินใจเอ๋ย....

       ...............

14 ตุลาคม 2557

พ.แจ่มจำรัส