วันพฤหัสบดีผ่านไปวันศุกร์ก็มาถึง วันเวลามันผ่านไปเร็วจริง ๆ ครับ วันนี้คาบแรกเลยผมก็ได้สอน นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1/1 ก็ได้ไปรับนักเรียนเพื่อที่จะมาเรียนที่ห้องคอมพิวเตอร์ เวลาจะไปรับเด็กนักเรียนประถมศึกษา ผมชอบพกไม้แส้ติดมือไปด้วยครับ จริง ๆ แล้วผมไม่ได้ต้องการที่จะเอาไปตีเด็กหรอกครับ แต่ผมเอาไปเพื่อให้เด็กรู้สึกกลัวและไม่กล้าทำในสิ่งที่ห้ามครับ ทุกครั้งที่ไปถึงหน้าห้องของเด็กนักเรียนจะเห็นเด็กต่างกินนมกันอย่างเอร็ดอร่อยก่อนที่จะเข้าเรียนในคาบแรก บางครั้งก็รู้สึกคิดถึงตอนที่เป็นเด็กว่า ทำไมเราถึงไม่ค่อยชอบกินนม เวลาที่ครูให้กินนม ผมจะดื่มแค่นิดเดียวแล้วก็จะเอานมไปทิ้งถ้าครูเห็นผมคงจะถูกครู ตี หรือไม่ก็ถูก ด่า แล้วครับ ผมเองก็เหมือนกันครับถ้าเห็นนักเรียนทำแบบนั้นผมก็จะทำหน้าที่ครูที่ดี วันนี้ก็จะได้สอนเริ่มสอนนักเรียนในห้องนี้เป็น เรื่องแรก เพราะว่าที่ผ่านมาทางโรงเรียนได้หยุด เมื่อเข้ามาถึงในห้องก็จะย้ำเรื่องกฎระเบียบและการช่วยการดูแลรักษาห้องคอมพิวเตอร์ วันนี้ผมก็เริ่มการนำเข้าสู่บทเรียนด้วยการเล่านิทานพร้อมท่าทางประกอบครับ จะเห็นว่าเด็ก ๆ รู้สึกตื่นเต้น เหมือนเห็นภาพ จริง ๆ ขนาดที่เล่านิทานไปด้วย ผมก็จะทำเสียงเล็กเสียงเบาตามบทบาทของตัวละครครับ บางครั้งก็จะให้นักเรียนมีส่วนรวมในการเล่านิทาน เมื่อเล่านิทานจบผมก็ถามคำถามกระตุ้นความคิดของเด็กครับ แล้วเริ่มเข้าสู้ เนื้อหา เรื่อง ข้อมูลน่ารู้ หลังจากที่สอนนักเรียนห้องนี้เสร็จก็เตรียมตัวสอนนักเรียนใน คาบบ่ายครับ
หลังจากที่นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/1 เรียนวิชาอื่นเสร็จก็จะพากันลงมานั่งรอหน้าห้อมคอมพิวเตอร์ด้วยความตื่นเต้นและดีใจ รอให้นักเรียนมาครบแล้วผมก็จะให้นักเรียนเข้าห้องเรียนเพื่อที่จะเข้าเรียนในเนื้อหาที่จะสอนในวันนี้ นักเรียนห้องนี้จะดื้อหน่อยครับ ส่วนใหญ่จะเป็นหน้าที่หน้าเดิม ๆ ที่ต้องให้ด่าว่ากล่าวอยู่ตลอดครับ หลังจากที่สอนเสร็จผมก็ได้ให้นักเรียนที่ผมได้เอ่ยชื่อ อยู่ต่อครับเพื่อที่จะอบรมเรื่องของกิริยามารยาท และอื่น ๆ ก่อนที่นักเรียนจะเข้าเรียนในวิชาต่อไป
