จิต...

จิตมนุษย์...นี้ไซร์สำคัญยิ่งนัก

มนุษย์บางคนเกิดมา...จิตใจงดงาม

บางคน...จิตใจร้ายกาจ...

การฝึกจิต ขึ้นอยู่แต่ละบุคคล

บางคนที่ คิดดี พูดดี  ทำดี...

สืบเนื่องมาจาก "จิตใจ" ของตัวเองดี

การฝึกจิต บางคนบอกว่า "ยากมาก"

สำหรับฉัน ๆ ว่าสบายมาก...

เพียงแค่ฝึกให้จิตนิ่ง ๆ สงบ ๆ...

ไม่วุ่นวายกับโลกภายนอก ไม่เกิน

2 นาทีก็ทำได้แล้ว...บางคนบอกว่า

ทำได้ยากมาก เพราะอารมณ์ว้าวุ่น...

ดึงจิตมาไว้ที่ตัวได้ยากมาก...

แต่สำหรับฉัน ๆ ว่า...ทำได้ง่าย...

ในความคิดของฉันเอง...คิดว่า...

อาจมาจากการสะสม...ไม่รู้ว่ากี่ภพชาติ

ที่ตนเองได้ปฏิบัติ...และปัจจุบันก็ปฏิบัติ

จึงทำให้เห็นถึงความแตกต่างของมนุษย์

แต่ละคนที่มีจิตนิ่งกับไม่นิ่ง...

บางครั้ง...นึกสงสารคนที่จิตไม่นิ่ง

บางครั้งเห็นถึงความร้อนรนของเขา

น่าอัศจรรย์ใจจริง ๆ...ขอบคุณที่ทำให้ฉัน

ได้เห็นลักษณะอาการแบบนั้น...

แต่ฉันมีความคิดว่า...หากเราฝึกปฏิบัติบ่อย ๆ

สุดท้าย "จิต" เราก็จะสงบ นิ่ง ไม่ฟุ้งซ่าน

นี่คือ "การฝึกจิต"...ที่แต่ละคนก็ทำได้ไม่เหมือนกัน

จากที่ปฏิบัติในการฝึกจิต...เป็นเพราะคิดตามประสบการณ์

ของตนเองที่ฝึกปฏิบัติเองจึงเห็น...

บางครั้งยังงงตัวเองว่ามาตรงกับ...

ทางธรรมได้อย่างไร?...อาจเป็นเพราะปฏิบัติ 

เมื่อปฏิบัติมาก ๆ เข้า จึงทำให้ตัวฉันหยั่งรู้

ว่า "การฝึกจิต" ก็คือ "การปฏิบัติธรรม"

ฉันจึงชอบศึกษาเรื่อง ธรรมะ เพราะทำให้ฉันเข้าใจว่า

การดำเนินชีวิต ก็คือ การปฏิบัติธรรม นั่นเอง

กว่าจะทำให้ฉันเข้าใจในเรื่องของ "ธรรมะ"

ทำให้ฉันค้นหาด้วยตัวของฉันเอง...

สุดท้ายก็ค้นพบด้วยตัวเองว่า...

"การดำเนินชีวิต คือ การปฏิบัติธรรม"

เรื่องราวบางเรื่องราว เป็นเหมือนบททดสอบชีวิต

ของฉันเองว่า...จะผ่านมันไปได้อย่างไร

ฉันจะอดทนต่อบททดสอบนั้นหรือไม่...

ขอบคุณทุกเรื่องราวที่ทำให้ฉันได้เข้าใจ

เกี่ยวกับเรื่องการดำเนินชีวิตจริง ๆ

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๒๕ กันยายน ๒๕๕๗

(เขียนจากประสบการณ์ที่ได้รับรู้และพบเห็น...

ไม่ได้อวดอ้าง...แต่พบจากความเป็นจริงที่ตนเอง

ได้ปฏิบัติมา)...