ผมเน้นรูปแบบการนำเสนอแบบ “เล่าเรื่อง” ไม่ได้เขียนเป็นบทความวิชาการจนชาวบ้าน หรือนักเรียนอ่านยาก ผมเน้นการอ่านที่ทำให้ "ผู้อ่าน" รู้สึกเหมือนเรากำลังเล่าเรื่องให้เขาฟัง จะได้รู้สึกใกล้ชิดกันมากขึ้น -

ผมมีความเชื่อและศรัทธาอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือ “ใจนำพา ศรัทธานำทาง”

หากรักที่จะทำอะไรสักอย่าง คิดดี ทำดี (ทำจริง) มรรคผลมันย่อมเกิดขึ้นจริง ส่วนเกิดขึ้นแล้ว จะประสบความสำเร็จกี่มากน้อย นั่นเป็นอีกมิติหนึ่งที่จะต้องประเมิน




ล่าสุดหลังจากคิดและชวนน้องๆ ในทีมงานทำ “จดหมายข่าวงานวิชาการรับใช้สังคม” มาเป็นเวลาอันยาวนาน พาลงพื้นที่เรียนรู้จริง นั่งโสเหล่ในห้วงต่างๆ รวมถึงจ่ายงานให้อ่านสังเคราะห์ผ่านต้นฉบับจริงอันเป็นที่มาที่ไปของเรื่องฯ

กระนั้น เมื่อเวลาผ่านไปการงานที่ว่านี้ยังไม่สามารถคลอดออกมาได้  ความคิดฝันของผมอาจเป็นนามธรรมมากจนเกินไป  ทีมงานมือใหม่จึงยังมองไม่ออกว่ามันจะมีหน้าตายังไง- ภายในเล่มจะประกอบด้วยอะไร  

ด้วยเหตุฉะนี้ผมจึงให้ทุกคนปล่อยวางพักงานนี้ไว้ก่อน  และหันกลับไปมีสมาธิกับการงานอื่นๆ ที่นับวันยิ่งถาโถมโหมเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน  โดยผมย้ำว่า  ผมจะรับผิดชอบจัดการกับเรื่องนี้เอง  (จะลุยทำเป็นตัวอย่าง)  เมื่อเสร็จแล้วจะส่งงาน (โยนงาน)  กลับมายังทุกคนอีกรอบ  เพื่อรับช่วงไปรังสรรค์ออกมาตามหมุดหมายแห่งใจที่ปักไว้ร่วมกัน

นั่นคือสิ่งที่ผมพูดคุยกับน้องๆ ในทีมงาน-




ครับ- ผมใช้เวลาไม่นานเท่าไหรนัก -    คำว่าไม่นานแต่ก็กินเวลา ๓ วันเต็มๆเลยทีเดียวกับการขีดๆ เขียนๆ จดหมายข่าวฉบับปฐมฤกษ์

ไม่ง่าย แต่ก็รวดเร็ว – เพราะผมมีทุนในตัวเองอยู่แล้ว  ทุนที่ว่านี้  คือการได้ลงพื้นที่สัมผัสจริงกับงานเหล่านี้มาเป็นระยะๆ  อย่างต่อเนื่อง   เคยได้แลกเปลี่ยนกับคนที่เกี่ยวข้องแบบจริงจังและจริงใจมาหลายยก   เคยได้อ่านเอกสารรูปเล่มรายงานของเจ้าของโครงการ   หรือแม้แต่การได้ทำหน้าที่ถอดบทเรียนผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งที่เป็นอาจารย์ นิสิตและชุมชนมาแล้วหลายเวที  จึงพอให้มองเห็นว่าควรเขียน หรือเล่าเรื่องอะไรบ้าง

ด้วยเหตุนี้ ....ทุกอย่างจึงลงเลยเสร็จสิ้นในห้วงเวลา ๓ วัน

ครับ-  ผมส่งงานให้น้องๆ ในทีมงานจัดวางรูปเล่มตามที่ปักหมุดไว้   ซึ่งด้วยความเป็นมืออาชีพของน้องๆ พวกเขาใช้เวลาทำงานเพียง ๒ วันก็เสร็จสิ้นกระบวนการ  จนนำมาสู่การตรวจทานต้นฉบับ ปรับแก้ และผลิตสู่การเผยแพร่ในแบบฉบับของเราเอง





จดหมายข่าวฉบับปฐมฤกษ์ฉบับนี้    ผมเน้นรูปแบบการนำเสนอแบบ “เล่าเรื่อง” ไม่ได้เขียนเป็นบทความวิชาการจนชาวบ้าน หรือนักเรียนอ่านยาก   ผมเน้นการอ่านที่ทำให้ "ผู้อ่าน"  รู้สึกเหมือนเรากำลังเล่าเรื่องให้เขาฟัง จะได้รู้สึกใกล้ชิดกันมากขึ้น -

และจดหมายข่าวฉบับนี้ เรื่องที่นำมาบอกเล่า (เล่าเรื่อง) ครอบคลุมภารกิจ ๔ อย่างของมหาวิทยาลัยบนฐานของการเป็นงานวิชาการรับใช้สังคม ทั้งการเรียน การวิจัย การบริการวิชาการและการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม นอกจากนั้นยังรวมถึงการงานของนิสิต -เสียงจากชาวบ้าน  รวมถึงผลพวงการทำงานของกิจกรรมเหล่านี้ที่สามารถขยายผลไปสู่เวทีสาธารณะอื่นๆ 




และนี่คือสิ่งที่ผมบอกเล่าแบบเรียบง่ายในบทบรรณาธิการ

จากใจบรรณาธิการ

"จวบเจียนจะครบ ๓ ปีแล้วที่โครงการหนึ่งหลักสูตรหนึ่งชุมชนได้ขับเคลื่อนในมิติการบริการวิชาการแก่สังคมคมบนฐานคิดของการ “เรียนรู้คู่บริการ” ระหว่างมหาวิทยาลัยกับชุมชน โดยบูรณาการภารกิจ ๔ ด้านเข้าด้วยกัน นั่นคือบริการวิชาการการเรียนการสอน ทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมและการวิจัย ก่อเกิดเป็นการเรียนรู้ที่ทรงพลังผ่านห้องเรียนชั้นเรียนและห้องเรียนในชุมชน

จดหมายข่าวเล่มนี้ถือเป็นฉบับปฐมฤกษ์ มุ่งสื่อสารผ่านมิติ ‘การเล่าเรื่อง’ เป็นหัวใจหลัก ด้วยหมายใจว่านิสิตอาจารย์และชาวบ้านจะอ่านได้ง่ายๆ ในแบบบันเทิงเริงปัญญา รวมถึงเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงความเคลื่อนไหวของการขับเคลื่อนงานของแต่ละหลักสูตรที่มีทั้งภายในมหาวิทยาลัย ภายในชุมชน หรือกระทั่งสู่เวทีสาธารณะซึ่งไกลจนถึงต่างประเทศก็มี

ได้แต่หมายใจว่า ฉบับปฐมฤกษ์จะเป็นแรงขับเคลื่อนเล็กๆ ให้คนทำงานได้มีพลังชีวิตในวิถีแห่งการศึกษาเพื่อรับใช้สังคม และมีความสุขกับการที่จะเขียนเรื่องราวส่งกลับมายังเราเพื่อเผยแพร่ร่วมกันสืบต่อไป"

ด้วยมิตรภาพแห่งการเรียนรู้

พนัส ปรีวาสนา




ไม่มีอะไรน่ากลัวเกินการคิดฝันแล้วไม่ได้ลงมือทำ
นี่คือส่วนหนึ่งที่ผมคิดฝันแล้วลงมือทำในแบบฉบับ “ใจนำพา ศรัทธานำทาง”
ซึ่งบัดนี้ทีมงานก็เข้าใจ  มองเห็นหมุดหมายร่วมกันแล้ว สามารถรับผิดชอบการงานประจำคอลัมน์ต่างๆ ได้เอง โดยต่างคนต่างกำลังขับเคลื่อนการงานเหล่านี้อย่างมีพลัง  และผมยังคงต้องรับผิดชอบเป็นบรรณาธิการไปอีกฉบับหรือสองฉบับ จากนั้นเชื่อเถอะว่าใบไม้จะเริ่มผลัดใบ น้องๆ ในทีมงานนั่นแหละที่จะต้องลุกขึ้นมารับผิดชอบต่อจากผม





ครับ-ผมไม่ได้ทำเพียงแค่หนังสืออ่านเล่นพอให้ได้หอมกลิ่นกระดาษเท่านั้น   หากแต่ยังคงพ่วงพาไปสู่ระบบ E-book ที่ใครๆ ก็สามารถเข้าไปอ่านเพิ่มเติมได้ http://www.sa.msu.ac.th/onecommunitymsuE-books/NEWS-1/JOD-004.html

ว่างๆ ลองเข้าไปเยี่ยมชมครับ-...