....ทอฟฟี่ รออยู่หน้าบ้าน...

........

   พ่อครับ...

 

 นานแล้วที่พ่อไม่ได้เล่าเรื่องของผมในที่แห่งนี้ ผมยังคงไม่เข้าใจอยู่นั่นแล่ะ ว่าทำไมพักนี้พ่อเลิกงานดึกจัง.. 

 แม่กลับมาก่อน และคงยังดุกับผมเช่นทุกวันแต่ผมไม่โกรธแม่หรอก เพราะแม่มีขนมอร่อยมาฝากทุกวัน  

  พ่อครับ…

  แม่คงรำคาญและไม่เข้าใจในตัวผมที่พยายามทำจมูกเสียงดังฟุดฟิดๆ และมุดดมตามใต้โซฟาและโต๊ะข้างๆ ผมจะบอกอย่างไรดีว่าผมเจอเจ้าหนูแสนซุกซน ที่เข้ามาวิ่งเพ่นพ่านภายในบ้านของเรา

  มันอยู่ตรงนี้แล่ะพ่อ ฟุดๆฟิดๆ งุดๆงิด ผมได้กลิ่นของมัน 

  มาเถอะพ่อ มาล่าเจ้าหนูจอมสกปรกที่สร้างความรำคาญให้บ้านหลังนี้…ของเรา

   พ่อครับ…

 สักวันผมจะจับมันมาอวดพ่อให้ได้และผมจะลบคำสบประมาทของแม่ที่บอกผมตัวเล็กเกินที่จะทำอย่างนั้น

 ผมจะไม่ยอมให้เจ้าหนูจอมเกเรมาแสดงความวุ่นวายในบ้านอันสงบหลังนี้

   เพราะ…เราอยู่กันที่นี่ บ้านหลังเดียวกัน

...........................

10 กันยายน 2557

พ.แจ่มจำรัส