วันนี้มีพลังกลับมาเขียนภาคต่ออีกครั้ง....ถ่ายทอดเรื่องราวจาก Narrative Medicine

 

                                                                                " อ่านเอาเรื่อง "

               กิจกรรม " อ่านเอาเรื่อง " เป็นช่วงที่เราทุกคนได้ฝึกอ่านและวิเคราะห์เรื่องเล่าผ่านหัวใจและพล็อตเรื่อง...เรื่องImeldaเขียนโดย Richard Selzer เป็นเรื่องราวของเด็กหญิงผู้น่าสงสารเธอเติบโตมาพร้อมร่างกายที่พิการด้วย( cleft lip cleft palate )หรือที่เรียกกันว่าปากแหว่งเพดานโหว่ความหวังเดียวในชีวิตของเธอและผู้เป็นแม่คือการที่จะมีริมฝีปากที่สมบูรณ์ครบถ้วนเช่นคนอื่นๆโดยไม่ต้องปิดบังมันไว้ภายใต้ผ้าขนหนูเก่าๆแสนสกปรกตลอดเวลา

                    ตัวละครอีกตัวคือหมอฟรานซิสคัส ศัลยแพทย์ฝีมือดีที่หาที่เปรียบไม่ได้และยังเป็นผู้ที่อุทิศตนในการเสียสละเวลาของตนเองในการออกไปช่วยเหลือผ่าตัดรักษาคนเจ็บป่วยตามชนบทห่างไกลอยู่เสมอ แต่ด้วยบุคลิกที่ดุดันแข็งกร้าวทำให้เขาไม่ได้สนใจเรื่องความรู้สึกของคนอื่นสักเท่าไหร่

                      วันแรกที่เขาเจอเธอในห้องตรวจImelda ไม่ยอมเปิดผ้าคลุมปากออกเขารู้สึกขัดใจจึงเอื้อมมือไปกระตุกผ้าที่เธอใช้ปิดบังริมฝีปากไว้ออกสิ่งที่เขาเห็นมันคือแผลปากแหว่งเพดานโหว่ที่น่าเกลียดที่อยู่กลางใบหน้าของเธอริมฝีปากที่หายไปจนถึงรูจมูก สายตาของเธอเต็มไปด้วยความละอายและหวาดกลัวทำให้หมอฟรานซิสคัส ถึงกับนิ่งอึ้งไปด้วยรู้สึกเสียใจกับการกระทำของตัวเอง และสุดท้ายเขาก็นัดผ่าตัดให้เธอเช้าวันต่อมาขณะที่หมอฟรานซิสคัสกำลังเตรียมผ่าตัดแต่เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นImelda แพ้ยาสลบและเสียชีวิต ท่ามกลางความเสียใจของทุกคน หมอฟรานซิสคัส เป็นผู้ออกไปบอกมารดาของImelda ด้วยตัวเองในเรื่องราวความผิดพลาดที่เกิดขึ้นที่แปลกใจที่สุดคือแม่ของเธอกลับไม่โกรธหรือกล่าวโทษหมอแต่อย่างใดเธอเพียงขอฝากศพลูกสาวไว้รอจนกว่าพรุ่งนี้ที่พ่อของImelda จะนำรถเทียมม้ามารับศพเธอกลับไป

                  ผู้เขียนเรื่องนี้บอกทิ้งท้ายว่าคืนนั้นเขาจินตนาการเห็นภาพหมอฟรานซิสคัสเดินถือตะเกียงพร้อมถุงเครื่องมือผ่าตัดไปที่โรงเก็บศพเพื่อบรรจงเย็บตกแต่งริมฝีปากให้แก่เด็กหญิงImelda ตามความต้องการครั้งสุดท้ายก่อนที่เธอจะเสียชีวิตตอนที่แม่ของเธอมารับศพพอเปิดผ้าคลุมหน้าออก แม่ของเธอได้เห็นลูกสาวนอนหลับตาพริ้มใบหน้าของเธอมีริมฝีปากที่เป็นรูปร่างสวยงามที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมาแม่ของเธอกล่าวขอบคุณทั้งน้ำตาบอกกับหมอฟรานซิสคัสว่าหมอไม่ต้องเสียใจ นี่เป็นลิขิตของพระเจ้า หมอเป็นเหมือนทูตสวรรค์ที่มามอบสิ่งที่มีค่ามากที่สุดให้แก่ Imelda และทุกคนในครอบครัวของเธอ

                  เรื่องที่ฉันอ่านราวกับเป็นการพิสูจน์ประโยคหนึ่งในตอนแรกของ มนต์สะกดแห่งเรื่องเล่าที่อจ.โกมาตรเคยกล่าวเอาไว้ว่า “ในขณะที่เราได้อ่านเรื่องราวหรือเรื่องเล่าอะไรสักอย่างขณะเดียวกันนั้นมันมีเรื่องราวอีกเรื่องหนึ่งผุดซ้อนขึ้นมา“และมันคือเรื่องราวของตัวฉันกับเหตุการณ์หนึ่งเมื่อหลายปีก่อน ฉันก็เคยได้ทำสิ่งที่คล้ายๆกับหมอฟรานซิสคัสผู้นี้แม้บางกระทำมันจะดูไร้เหตุหลสำหรับความคิดของใครหลายคนแต่ทันทีที่อ่านเรื่องนี้จบฉันเองกลับรู้สึกว่าปมในใจบาง อย่างของฉันได้ถูกคลี่คลายลง..บางทีเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันทำให้เราได้ทบทวนและได้มองชีวิตในรูปแบบที่ไม่เคยมองมาก่อน ขอบคุณนะ Imelda