คำถามหนึ่งเกิดขึ้นเสมอค่ะเมื่อดิฉันต้องรับงานสอน คำถามนั้นคือ สอนแล้วนักศึกษาจะได้ทักษะวิชาชีพของวิชานั้นไปหรือไม่ เช่น เทอมนี้ดิฉันมีสอนวิชา Knowledge management systems ซึ่งเป็นครั้งที่ 3 ค่ะ ดิฉันต้องพยายามตอบตัวเองให้ได้ว่า สอนอย่างไรให้นักศึกษาเข้าใจและปฏิบัติด้านการจัดการความรู้สำหรับตนเองและไปเริ่มต้นการจัดการความรู้สำหรับองค์กรได้

จากที่ได้ศึกษาเรื่องการทำห้องเรียนกลับทางมาพอสมควรและเห็นสถิติในด้านบวกของพัฒนาการด้านการเรียนรู้ของผู้เรียนในห้องเรียนลักษณะนี้จากทั่วโลก ในเทอมนี้ดิฉันจึงทำการ Flip ห้องเรียนวิชานี้อย่างเต็มรูปแบบ เรียกว่าไม่มีการ lecture ให้ฟังกันในห้องเรียนนะคะ

และเช่นเคยสำหรับวันนี้นักศึกษาต้องดูคลิปการสอนของดิฉันในบทที่ได้วางกันไว้แล้วก่อนล่วงหน้าค่ะ สอนผ่านมา 3-4 ครั้งแล้วค่ะมาถึงครั้งนี้นักศึกษาประมาณ 50% ที่ดูคลิปมาก่อนเรียน

ดิฉันก็ยังคงต้องย้ำเรื่องรูปแบบการเรียนรู้ที่เปลี่ยนไปและความมีความรับผิดชอบของผู้เรียน เราดูคลิปกันอีกครั้งในห้องเรียนซึ่งมีความยาวไม่เกิน 10 นาทีค่ะ

ดิฉันนำคำถามท้ายบทมาใช้เป็นคำถามในการสร้างการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของผู้เรียนค่ะ คำถามที่ดูจะยากหน่อยก็จะถามเป็นกลุ่มค่ะและจะให้เวลาในการระดมสมองก่อนตอบค่ะ

คำถามที่ดูเหมือนง่ายสำหรับผู้สอน แต่ผู้เรียนกลับใช้เวลาคิดนานมาก และตอบได้ไม่ตรงใจนักค่ะ ยิ่งถ้าให้คิดกันเป็นกลุ่มก็ยิ่งใช้เวลานานค่ะเพราะระดมสมองกันอย่างสนุกสนานจนหาคำตอบที่มีมติเอกฉันท์กันไม่ค่อยลงตัว

ดิฉันพบว่าการแลกเปลี่ยนเรียนรู้โดยใช้คำถามท้ายบทเป็นตัวช่วยในการสร้างความเข้าใจในเนื้อหาทำให้ผู้เรียนเข้าใจเนื้อหาได้มากกว่ากว่าการฟัง lecture อย่างเดียว

ส่วนปัญหาที่ดิฉันเจอและยังไม่เก่งในการจัดการคือ ปัญหาเรื่องเวลา เขาบอกกันว่าการทำการสอนแบบห้องเรียนกลับทางต้องลงกันเป็นหลักนาทีในกระบวนการแต่ละกิจกรรม ดิฉันเชื่อแล้วค่ะเพราะมันยากจริงๆ วันนี้ยังไม่ได้พูดเรื่องโครงงานตามที่ตั้งใจไว้เลยค่ะ