อ่านบันทึกนี้แล้วนึกถึงครั้งหนึ่งเคยเป็นวิทยากรชั้นเรียน participatory learning ก็มีปัญหาเรื่องคุมเวลาแต่ละกิจกรรม กับ การอภิปรายกันในกลุ่มแล้วไม่มีการสรุป หรือสรุปไม่กระชับ ต้องช่วยตะล่อมอีกแรงในตอนท้าย ตบๆ ตีๆ แตะๆ หลายๆ หนก็เป็นรูปเป็นร่างกระจ่างชัดขึ้น ชั้นเรียนสนุกและ active กว่าบรรยาย

ถ้าในกลุ่มมีนักสรุปที่เก่งๆ ที่คอยช่วยขมวดสักซักคนก็จะช่วยกลุ่มได้  พี่สังเกตว่าคนที่สรุปเก่งมักเป็นคนที่อ่านมาเยอะ ฟังมาเยอะ มีข้อมูลเรื่องนั้นๆ เยอะ  เรียกว่าเตรียมตัวมาก่อน