เรื่องของหน้าตาที่เปลี่ยนแปลงไป..........นี้ยังเยาว์วัย...
ดูเบิกบาน..เหมือน..ดอกไม้บาน..ก่อนพ้นวัย..
และแล้วก็ผ่านๆๆๆ.ไป.....ใน..ห้วงแห่งอารมณ์..รักโลภโกธร หลง..ทั้งปวง..
และแล้วก็ผ่าน...เข้ามา.....สุดท้าย..จักเหลือ...อะไร...นอกจาก"ความตาย"..อันเป็น สัจจธรรม..
ที่ข้ามไม่พ้น...อนิจจัง..ทุกขัง อนัตตา.....
ขอบคุณคุณยายนะคะ ลำดับภาพ ลำดับเหตุการณ์ และลำดับแห่งข้อคิดเตือนสติ
ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรอย่างแท้จริง
หากเวลายังเหลืออยู่ให้เราได้เพียรทำดีและมีความสุขใจ ก็จะทำให้ดีที่สุดไปในแต่ละวันค่ะคุณยายธี
คิดถึง (จริงๆ นะคะ)
เมื่อเรายอมเปลี่ยนความคิดชีวิตก็มีการเปลี่ยนแปลง
สวัสดีค่ะBright Lily..ค่ะเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง..ดังพุทธวจนะ..ที่ว่าวิริยะ..อุตสาหะ..นะเจ้าคะ..ก้าวแรก..ก็ต้องฝึก..ความเพียร..อิอิ..ต่อด้วย..ความไม่ขี้เกียจ..และไม่ดื้อดึง..ที่จะไม่เบียดเบียน..นะเจ้าคะ..
คิดถึงเช่นกัน..หากเราพบกันได้..คงจะมีจินตนาการร่วมกัน..อีกเยอะเลย..ตอนนี้ฝันๆกันไปก่อน..อ้ะะๆ
สวัสดีค่ะ คุณครูหยิน..สำหรับ..ยายธี..(คิดว่า..ความคิดเปลี่ยนอยู่เสมอ..)..แต่เราจะถูกครอบเสมอ..เหมือนกบในกระลา..แล้วแต่..ว่าจะเป็นกะลาใบไหน..เราจะเอากระลาที่ว่าไปครอบใครเขาด้วยได้หรือเปล่า..ถ้าความคิดเราเปลี่ยน..อิอิ
การเปลี่ยนแปลงของชีวิต ดูเป็นเรื่องธรรมดา มาก ๆ เมื่อผมได้อ่าน ข้อความที่เป็นตัวหนังสือ แต่พอเจอกับชีวิตจริง ๆ ของหลายต่อหลายคน กลับกลายเป็นเรื่องที่ไม่ธรรดา ดิ้นรน ทุรนทุราย ก่อนวาระสุดท้ายอย่างน่าสงสาร บางครั้งผมเห็นสีหน้าแววตาช่างหน้าสงสาร เหมือนวอนขอว่าอย่าให้ฉันต้องจากไปโลกนี้ไปเลย
สวัสดีค่ะ..คุณวัลลภ สุขมี...."วิถีพุทธ..คือผู้ที่..ฝึก..รู้ระลึกถึง..อนิจจังทุกขังอนัตตา.."คงลดความอาลัยอาวรณ์ไปไม่มากก็น้อย..มันเป็นเช่นนั้นแล...เจ้าค่ะ...(เรียนรู้ได้จาก..พุทธวจนะ..ธรรมะคือสัจจธรรม)...
ผู้ปฏิบัติ..คือผู้รู้แจ้งเห็นจริง..