บรรยากาศการเดินเท้าจากมีนาเข้ามักกะ


บรรยากาศการเดินเท้าจากมีนาเข้ามักกะ

อุุโมงค์คนเดินเท้าช่วงที่ 1 คือระหว่างมีนา กับ Jamarah ที่ขว้างเสาหินคะ

อาจารย์ กับบังเซอร์คะ

หลังจากที่เราตะฮัลลุ้ลเอาวัล (ตัดผมและออกจากชุดเอี๊ยะรอม) ในตอนสายๆ ของวันที่10 ซุลฮิจญะฮ์ (ซึ่งตรงกับวันที่ 15 ตค. 56) หรือตรงกับวันฮารีรอยออีดิลอัฏฮา ดิฉันพักที่เต้นท์ที่มีนาและเตรียมตัวเข้ามักกะเพื่อมาเตาวาฟ ซะแอ ให้ภาระกิจฮํจญ์เสร็จสิ้นสมบูรณ์คะ คืนนั้นดิฉันนอนที่มีนาและตื่นนอนประมาณ 4 ทุ่ม เดินออกจากเต้นท์กับบังและบังเซอร์ (สามีน้องย๊ะซึ่งน้องย๊ะไม่สามารถไปได้เพราะกำลังท้อง) เรา 3 คน เดินจากมีนาไปมักกะระยะทางประมาณ 7 กม. แต่ระหว่างทางเดินสบายคะ (ฟังเค้าเล่านะคะเพราะพวกเราก็ไม่เคยไปคะ นี่คือครั้งแรกในชีวิต) แต่ไม่เป็นไรคะ เราเชื่ออะมีร เพราะบังบอกว่าไม่เป็นไร อ่านป้ายเอา เราขอเดินเพื่อเอาบรรยากาศคะ และอีกอย่างเราขอไปทำภาระกิจสำคัญให้เสร็จคะ ดิฉันเดินไปตามอุโมงค์จนถึงสุดเขตมีนาที่ขว้างเสาหินคะ เค้าเรียกว่า Jamarah ใช้เวลาประมาณ 1 ชม.กว่าๆ คะ และต้องมารอเพื่อต้องให้ออกจากเขตมีนาหลังเที่ยงคืนคะ เพราะต้องรอให้ครบคืนของการพักที่มีนาก่อนคะ ซึ่งมีฮุจญาจนั่งรออยู่มากมายทุกชาติพันธ์ของมุมโลกแทบจะไม่มีว่างให้นั่งและยืนคะ

ในอุโมงค์มีทางเลื่อนคะ

หลังจากนั้นประมาณเที่ยงคืนครึ่งเกือบตีหนึ่ง (วันที่ 11 ซุลฮิจญะฮ์) ดิฉันกับบังและบังเซอร์ก็เดินออกจากเขตมีนาไปมักกะ มีป้ายบอกทางจริงๆ คะ ชี้ไปมักกะ 2 ทาง ทางหนึ่งคือเลี้ยวซ้ายเข้าอุโมงค์ และมีคนเดินเข้าเยอะคะ อีกทางเป็นทางรถวิ่งปกติคะ ทางนี้น่าจะไกล แต่ถ้าใครหลงเดินไปทางนี้ก้ไม่เป็นไรคะ เพราะถ้าเดินไม่ถึงสามารถเรียกรถเท็กซี่ต่อได้คะ เราเลือกเดินเส้นทางอุโมงรถวิ่งคะ ซึ่งเค้าจัดให้สำหรับฮุจญาจเดินเข้ามักกะ เค้าไม่ให้มีรถวิ่งคะอย่างที่ดิฉันบอกคะ เค้าไม่ให้มีรถเข้าเขตมีนา อารอฟะฮ์ ยกเว้นรถบัสที่ใช้รับ-ส่งสำหรับฮุจญาจ รถจึงไม่ติดแต่ละสถานที่ก็ใช้เวลาน้อยคะ สะดวก เราเดินผ่านอุโมงค์ 2 ช่วงคะ พอออกจากอุโมงค์ที่ 2 ก็ถึงมัสยิดฮารอมเลยคะ ถ้าสังเกตุจากมัสยิดฮารอม เป็นอุโมงค์ล่างที่ออกมาเจอลานนกพิราบหน้ามัสยิดฮารอมคะ ที่เขียนว่า "มีนา"

ผ่าน Jamarah

ก่อนเข้าอุโมงค์รถวิ่งคะ ออกจากเขตมีนา เข้ามักกะ

บรรยากาศในอุโมงค์ อบอุ่นคะ เพราะคนเดินกันเยอะมากคะ เกือบเต็มอุโมงเลยคะ ระหว่างทางก็มีน้ำให้แวะดื่ม มีที่ให้นั่งพัก แต่ก็ไม่ค่อยว่างคะ แต่เราก็ต้องหาที่แวะนั่งพักบ้างคะประมาณ 2-3 ครั้งคะ แวะซื้อน้ำดื่มแวะพัก แวะเข้าห้องน้ำคะ แต่ดีที่ในอุโมงที่มีช่องระบายอากาศคะ เป็นทาง One-way คะ ไปและกลับคนละทางคะ เดินไม่สวนกันคะดีหน่อยเลย ไม่อึดอัดเดินช้าๆ ไปเรื่อยๆ ถึงที่พักทั้งหมดน่าจะไม่ต่ำกว่า 8-9 กม. คะ แต่เดินด้วยผู้คนเยอะๆ ก็ไม่เหนื่อยเหมือนกันคะ คืนนั้นดิฉันกับบังและบังเซอร์ถึงโรงแรมตี 3 กว่าคะเกือบตี 4 เป็นบรรยากาศที่จำได้ดีมากเลยคะ..........

หมายเลขบันทึก: 574810เขียนเมื่อ 19 สิงหาคม 2014 14:02 น. ()แก้ไขเมื่อ 31 กรกฎาคม 2015 09:13 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (2)

ขอขอบคุณอาจารย์.......... ภาพถ่ายชัดเจนมากครับ............. ทางเดินทันสมัย ราวกับเดินในสนามบินทีเดียว 

ขอบคุณคะ คุณหมอ ใช่คะ คุณหมอ ทางเดินสบาย ทันสมัย เค้ากำลังปรับปรุงเรื่อยๆ เพื่อรองรับคนจำนวนมหาศาลทั่วโลกคะ ตอนนี้บางเส้นทางเค้ากำลังทำรถไฟฟ้าอยู่คะ 

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี