ผมมีหลานวัยสี่ขวบ ซึ่งดูเหมือนจะมีพัฒนาการในการพูดช้ากว่าเด็กในวัยเดียวกัน ทำให้แม่ของเขาต้องพาเข้าเรียนในโรงเรียนเฉพาะเพื่อช่วยพัฒนาทักษะของเด็ก แต่พอเวลาผ่านไป กลับกลายเป็นว่าครูหมดความพยายามที่จะช่วย เพราะรู้สึกว่าเด็ก "ไม่" รับรู้ในสิ่งที่ครูพยายามสอนใน "ชั้นเรียน"
เมื่อ 2-3 วันก่อน ที่โรงเรียนมีการตรวจประเมินสายตาให้กับเด็กนักเรียน ก็มีสิ่งที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น หลานของผมสามารถอ่านตัวอักษรต่างๆ ที่ใช้ทดสอบสายตาได้ครบถ้วน ถูกต้อง ครูจึงต้องกลับมาทบทวนวิธีการที่จะใช้กับหลานของผมอีกครั้ง
เหตุการณ์นี้ ชวนให้ผมคิดว่า นักเรียนบางคนที่ดูเหมือนจะไม่เรียนรู้ รับรู้ในสิ่งที่ครูสอนในชั้นเรียน จนทำให้ครูหมดหวัง หรือเกิดความฝังใจว่า เป็นเด็กที่มีปัญหาในการเรียนรู้ แต่ถ้าโอกาสที่เหมาะสมมาถึง ศักยภาพของเด็กอาจถูกแสดงออก ภาพที่อยู่ในความคิดครูอาจไม่ใช่่สิ่งที่ถูกต้องเสียแล้ว
"ครู" ควรจะเป็นผู้สร้างโอกาส และค้นหาศักยภาพของเด็กให้พบ ส่วน "นักเรียน" ก็ควรพยายามแสดงศักยภาพให้ครูเห็น ผมคิดว่าอย่างนั้น แต่เสียดายที่ทุกวันนี้ ตนเองมีโอกาสน้อยเหลือเกินที่จะช่วยค้นหาศักยภาพของนักเรียน และทำให้เขาเหล่านั้นเติบโตในสังคมได้อย่างมั่นใจ
ฟังเสียงความคิดของเด็กค่ะ
เสียงเขาสะท้อนจิตใจและความคิดเขาค่ะ
...มีหลายองค์ประกอบนะคะ...เป็นกำลังใจค่ะ