กัมปนาท อัสนีบาต ฟาดดังเปรี้ยง
หวีดหวิวเสียง พายุฝน โอนลู่ลิ่ว
ยังยืนหยัด แม้ถูกซัด สะบัดปลิว
ไม่ยอมกิ่ว เกี่ยวก้าน หักราญลง
ถึงยามแดด แผดกล้า ฝ้าระยิบ
หนาวจับจิต อยู่ยื้อ กลางทุ่งโล่ง
ยืนโดดเดี่ยว เปลี่ยวเปล่า เฒ่าทะนง
เหยียดต้นตรง ชูชัน ไม่หวั่นภัย
.... เหยียดต้นตรง ชูชัน ไม่หวั่นภัย.....
ท่านผู้เฒ่าเหยียดชูชัน อิอิ
อ่านแล้วแกว่งๆ วิ่นๆ ไปกับถ้อยคำ...แต่สุดท้ายแข็งแกร่งหนักแน่นดีจัง....แต่งได้เพราะมากครับ