มันเป็นภาพ..ที่เกิดจากความบังเอิญ..นะ...(มันสวย..ในความคิด..ของ"หล่อน"..จนต้องวางแปรงที่จะล้าง...และหยิบแทปเลตขึ้นมาแทน...
มันเป็น จาน..ขนาดใหญ่พิเศษ..ที่ขายกัน..ในท้องตลาด...จานใหญ่..อาหารน้อย..ดูน่า กิน
มันเป็นร่องรอย..บนใบไม้...น่าจะ..ไม่บังเอิญ..ที่เกิด..รูปรอย....
คงจะยังไม่มีใคร..วิจัย..ว่ามันคืออะไร..ตัวตนไหน..เป็นผู้..กระทำ...
มันต้องลม..แสงแดด..โอนอ่อน...ภาพนั้น...เป็น..ทั้งรูปและนาม...ที่เสกสรรค์..ธรรมชาติ...
ใคร..ปั้นแต่ง..ธรรมชาติ..และ..ตัวตน...(อย่าบอกนะ...ว่าเป็น..พระเจ้า..).........
ลายนี้สวยค่ะ
ปรัชญาจริงๆ
ภาพปริศนาแฝงคติธรรม
ขอบคุณค่ะคุณยายธี
...ธรรมชาติ และศิลปะสร้างสรรค์เป็นสิ่งที่คู่กันนะคะ
มองให้ดีก็มีศิลป์ จ้าาาาา อิ อิ