วันสุข เอ้ย..วันศุกร์ก็มาถึงจนได้เป็นวันที่คนทำงานทุกคนรอวันนี้ เพราะพรุ่งนี้ก็จะเป็นวัดหยุดได้พักผ่อนแล้ว วันนี้มากับชุดพื้นเมือง ที่เป็นวัตนธรรมของทุกโรงเรียนในประเทศ และวันนี้โรงเรียนชุมชนวัดศรีคำชมภูก็มีโดรงการภาษาเมืองวันละคำด้วย

วันนี้เริ่มจากการรับคำสั่งนำโปรเจคเตอร์ไปติดตั้งที่ศาลาการเปรียญวัดศรีคำฃมภูที่อยู่ติดกับโรงเรียน เนื่องจากวันนี้จะมีการเข้าค่ายคุณธรรมของนักเรียนชั้น ป.4-5-6 แต่ต้องเจอปัญหาคือห้องที่เก็บโปรเจคเตอร์มีลูกกุญแจอยู่ดอกเดียวแล้วคนที่ถือลูกกุญแจก็ไม่มาด้วยวันนี้ จึงต้องแก้ปัญหาด้วยการตั้แม่กุญแจทิ้ง แล้วก็เอาฉากโปรเจคเตอร์ไปตั้งแลเวก็ต้องเจอปัญหาอีกคือ เครื่องฉายอยู่ไหน??? ทำไมมีแต่ฉาก สุดท้ายช่วยกันหาจนไปเจออยู่ในตู้ ใส่กระเป๋าเก็บไว้มิดชิดมาก โชคดีที่ไปเจอไม่อย่างนั้นคงมีปัญหาแน่ ๆ แล้ก็ต้องนำไปติดตั้งที่วัดๆ ได้อย่างเรียบร้อย

เมื่อติดตั้งเสร็จก็ต้องรีบมาที่โรงเรียนต่อเพราะวันนี้ครูพี่จะสอนผมลงโปรแกรม แท็บเลตของนักเรียนชั้น ป.3 ที่ครูท่านได้ไปอบรมมาแล้วจึงสอนผมลงโปรแกรม ทั้งการก๊อปโปรแกรมลงเครื่อง การติดตั้ง ใช้เวลาเครื่องหนึ่งประมาณ 1 ชม. ขณะที่ลงโปรแกรมแท็บเล็ตก้ต้องไปช่วยครูพี่เลี้ยงตรวจเช็ตสัญญาน Wi-Fi ของอาคารมัธยมด้วย สาเหตุคือเครื่องปล่ายสัญญาณมีปัญหาไม่สามารถปล่อยได้จึงต้องเปลี่ยนเครื่องใหม่เพื่อที่จะสามารถใช้งานได้เหมือนเดิม และเมื่อเปลี่ยนเเสร็จก็ต้องกลับมาลงโปรแกรม แท็บเลตใหม่

ภาคบ่ายก็ต้องไปเปลี่ยนคุณครูเจนจิรา ที่ค่ายคุณธรรมให้มาสอนนักเรียนชั้น ป.1 ผมก็ต้องไปถ่ายรูปแทน เป็นตอนที่พระอาจารย์เปิดวิดิโอเกี่ยวกับพระคุณของพ่อแม่ให้นักเรียนได้ดู ซึ่งมากจนนักเรียนบางคนร้องไห้ เพราะคิดถึงพ่อแม่ เป็นภาพที่ซาบซึ้งและนักเรียนทุกคนก็ตั้งใจมาก ๆ ด้วย