ขออนุโมทนาบุญ และสดุดี แด่ .... ผู้นำ ... ที่เสียสละความสุขส่วนตน เพื่อคนรอบกาย เพื่อคืนกำไรให้กับแผ่นดินแม่ทุก ๆ คน ผู้นำ ที่ไม่ต้องการ การสรรเสริญ ไม่ต้องการ รางวัล หรือเกียรติยศชื่อเสียงใด ๆ นอกเหนือจาก ต้องการเห็นความก้าวหน้า ความอยู่ดีมีสุข ความรัก ความสามัคคีของคนในท้องถิ่น และเหนืออื่นใด...ต้องการ สร้างความดีเพื่อถวายแด่พ่อหลวงของปวงชนไทย


เมื่อพูดถึง ....ผู้นำ.....มิตรรักแฟนเพลงของคุณมะเดื่อก็คงนึกถึงรูปลักษณ์ของผู้นำ

ไปตามความคิดเห็นของตน....ไม่ว่า จะโดยความเห็น  ความรู้สึก  ความคิด  หรือ...

ทฤษฎี ก็ตามที




ก็สุดแต่ใครจะคิดก็แล้วกัน.....สำหรับคุณมะเดื่อ ...เบื่อ....ที่จะอ้างถึงทฤษฎี....

หนักสมองกับเรื่องวิชาการ  บันทึกนึ้จึงขอพูดถึง....ผู้นำ...ตามรูปแบบของคุณมะเดื่อ

ก็แล้วกัน....พูดจาประสาชาวบ้าน...ไม่ต้องตีความ  แปลความ  เพราะ  สื่อความกันได้ตรง ๆ 

แบบเนื้อ ๆ  ( น้ำขลุกขลิก )




การเป็นผู้นำ  ไม่ว่าจะเป็นโดยตำแหน่งหน้าที่  หรือ  เป็นด้วยความจำเป็นบังคับ

ก็ตาม....สิ่งที่จะต้องทำก็เหมือนกัน  คือ การที่จะต้องรับหน้าที่นำพาผู้ที่เกี่ยวข้องทำงาน

ไปตามจุดมุ่งหมายจนประสบความสำเร็จ....ไม่ว่าจะเป็นเพียงงานเดียวหรือหลายงาน

ก็ตาม  ผู้นำ จะต้องมีพลัง  หรือที่ฝรั่งมังค่าเรียกว่า  " พาวเวอร์ " สูงมาก ๆ  และ

มีสภาวะทางอารมณ์  และสติปัญญาสูงกว่าคนอื่น ๆ มากทีเดียว




จะพูดว่า  "  ผู้นำ...อ่อนแอไม่ได้ "  ก็ถูกต้อง...คนที่จะเป็นผู้นำจริง ๆ ได้ ก็คงไม่ใช่

....ใครก็ได้....เป็นแน่แท้....




ความรู้อันสูงส่ง  หรือ ใบปริญญา ตรี   โท  เอก  หรือการสอบผ่านจนได้รับตำแหน่งผู้นำ 

ผู้บริหารในหน่วยงานต่าง ๆ มิได้การันตีว่า  จะเป็นผู้นำที่ดี  ที่จะนำพา ให้องค์กร  

หรือหน่วยงานและลูกน้อง ไปสู่ความสำเร็จตามจุดมุ่งหวังได้  ถ้าหากไม่มีความเป็น....

ผู้นำ...เพราะ....ไม่ได้สร้าง....ศรัทธา...ให้เกิดขึ้นในหน่วยงานและผู้ที่เกี่ยวข้อง




ผู้นำ...ไม่ว่าจะโดยตำแหน่งหน้าที่  หรือ  เพราะความจำเป็นเฉพาะกิจก็ตาม....สิ่งสำคัญ

ไม่ยิ่งหย่อนกว่า  ความรู้  ความสามารถ ก็คือ.....การสร้างศรัทธา...เชื่อถือ  เชื่อมั่น ..

ในตัวบุคคล   ศรัทธาต่อการทำงาน  และศรัทธาต่ออุดมการณ์ในการทำงาน ของผู้นำ....

ผู้นำ....จะต้องทำให้ผู้อื่น...ไม่ว่าในหน่วยงานหรือนอกหน่วยงาน มีความนับถือ 

และความศรัทธาในตัวของผู้นำเป็นอันดับแรก  เมื่อเกิดความศรัทธาแล้ว....  

ความรัก  ความร่วมมือ  ร่วมแรง ร่วมใจ  ด้วยความเต็มใจ จากคนรอบข้าง ก็จะตามมา




แต่...ถ้าผู้นำ  คิดว่า  การสร้างศรัทธาไม่จำเป็น....เพราะตนมีทั้งอำนาจ ทั้งหน้าที่ที่จะต้อง

บังคับและบัญชา  สามารถให้คุณ  ให้โทษ กับทุกคนในหน่วยงานได้   ทำงานด้วยงบประมาณ

ที่มี  ควบคุม  กำกับ  ให้ทุกคนทำงานไปตามหน้าที่  แค่นี้ก็เพียงพอแล้วไซร้...หน่วยงานนั้น ๆ 

ก็ไม่ผิดอะไรกับโรงพยาบาลซึ่งเต็มไปด้วยคนไข้....ที่นอนซมอยู่บนเตียง รอสัปเหร่อไปวัน ๆ 




ในความคิดของคุณมะเดื่อแล้ว....การที่จะทำให้คนทั่วไปมีความนับถือ  ศรัทธา ในตัวของ

ผู้นำนั้นยากยิ่ง....เพราะจะต้องมีทั้งความรู้  ความสามารถเป็นที่ปรากฏ  และเหนือกว่านั้น

ก็ตือ  ต้องมีความอดทนเหนือคนธรรมดา  ต้องทนได้ในทุก ๆ สถานการณ์  




โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การที่จะต้องทำงานกับคนหมู่มาก  ไม่ว่าจะในหน่วยงาน 

 หรือนอกหน่วยงานจะต้องพบเจอกับคนสารพัดแบบ  สารพัดอารมณ์  

ผู้นำจะต้องทำตัวให้เข้าได้กับคนทุกรูปแบบ  ตัองมองคนให้ทะลุถึงจิตใจ  

คุณมะเดื่อว่า  แค่  " พรหมวิหารสี่ " ก็ไม่สามารถจะช่วยได้ตลอดรอดฝั่งหรอก  

ต้อง.....  หารแปด  หารสิบโน่นแหละ....

ผู้นำจะยึดมั่น  ถือมั่นเพียงสิ่งใดสิ่งหนึ่งไม่ได้  ต้องเป็นหนังสติ๊ก  ยีดได้ หดได้

เป็นได้ทั้งมหาบุรุษ   ซาตาน  และ สิบแปดมงกุฏ....น่ะแหละ




การเดินสายกลาง  คือ  วิถึของการเป็นผู้นำ  ไม่อ่อนเกิน  หรือแข็งเกิน  เป็นดีที่สุด

บทสรุป....หลาย ๆ หน่วยงาน ดูว่าน่าจะไปได้สวย แต่พอเปลี่ยน ผู้นำ กลับพังไม่เป็นท่า

ในขณะที่บางหน่วยงาน กำลังจะพังมิพังแหล่  แต่พอเปลี่ยนผู้นำ  กลับฟื้นคืนชีพ

นี่แหละ.......อิทธิพลของผู้นำ.....สาธุ...!



ขออนุโมทนาบุญ  และสดุดี แด่ .... ผู้นำ ...  ที่เสียสละความสุขส่วนตน เพื่อคนรอบกาย

เพื่อคืนกำไรให้กับแผ่นดินแม่ทุก ๆ คน   ผู้นำ ที่ไม่ต้องการ การสรรเสริญ  ไม่ต้องการ

รางวัล  หรือเกียรติยศชื่อเสียงใด ๆ  นอกเหนือจาก  ต้องการเห็นความก้าวหน้า  

ความอยู่ดีมีสุข  ความรัก  ความสามัคคีของคนในท้องถิ่น และเหนืออื่นใด...ต้องการ

สร้างความดีเพื่อถวายแด่พ่อหลวงของปวงชนไทย



ขอบคุณเพลง คนเก็บฟืน ประกอบบันทึกนี้จาก YouTube