มันเป็นเรื่องของเรือน้อย ๑ ลำ
เรือที่พยายามไขว้คว้าสายรุ้ง เรือเชื่อว่าตนเองสามารถเติมความสดใสบนโลกทึมๆ ในฤดูฝน
.


.

มันเป็นเรื่องของต้นไม้ ๒ ต้นริมทะเล
ต้นไม้ใหญ่ที่พยายามปลิดใบตนเอง เพื่อให้แสงแดดส่องลงมายังต้นไม้เกิดใหม่ด้านล่าง
.


.

เรือมองว่าต้นไม้ใหญ่นั้นโง่ ต้นไม้ใหญ่คิดว่าตนเองมีเมตตา
ต้นไม้ใหญ่คิดว่าเรือนั้นทำสิ่งไร้สาระ เรือคิดว่าตนเองนั้นมีฝัน
.

เป็นเรื่องจริงที่เรามักมีโลกอีกใบที่ไม่สามารถใช้สายตาผู้อื่นสัมผัส
หลายๆ คนภูมิใจ และถูกสอนให้บูชาสิ่งที่ตนเองสร้างขึ้นบนโลกใบนั้น
.


.

ในค่ำคืนของฤดูหนาว ใบไม้ใบสุดท้ายของต้นไม้ใหญ่ร่วงลงสะท้อนแสงจันทร์
เรือน้อยเฝ้าดูเหตุการณ์นั้น
.

ต้นไม้เล็กที่ต้นไม้ใหญ่ปลิดใบเพื่อมัน กล่าวกับเรือ
“ต้นไม้ใหญ่ เป็นแรงบันดาลใจให้กับเรา เราจะปลิดใบตนเองเพื่อต้นไม้เกิดใหม่ต้นต่อไป"
.

เรือฟังจบก็ลอยนิ่ง
เนิ่นนาน เรือน้อยไม่เคยออกตามหาสายรุ้งอีกเลย
.


.

เราจะมั่นใจได้อย่างไรว่าฝันโง่ๆ ไม่ได้กำลังมีอิทธิพลต่อเรา
เราไม่ได้ทำตามฝันโง่ๆ ของใคร
ฝันโง่ๆ ของเราไม่ได้กำลังถ่วงชีวิตใคร และเราจะทราบได้อย่างไรว่าฝันนั้น โง่จริงๆ
.

เป็นความจริง ชีวิตที่ดีควรถูกท้าทายจากงานที่ทำ
แต่บางปลายทาง แม้เราไปถึง สิ่งที่เราต้องการก็อาจยังไม่ปรากฏ
บางปลายทาง ยิ่งคิดถึง ยิ่งควรอยู่ห่างไกล
.

***********************************************************************************************
เดือนวาดมีไหน
https://www.facebook.com/fullmoondrawing