เป็นหนึ่งประเด็นที่ได้มีขึ้นในงาน R2R Forum ภาคอีสาน- เหนือ ที่จัดขึ้นร่วมกัน โดยมีเครือข่ายมุกอุบลศรีโสธรเจริญเป็นเจ้าภาพ จัดขึ้นวันที่ 26 -27 มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๗ ณ รร.สุนีย์แกรนด์ จ.อุบลราชธานี...

" จะเว้าจะอู้อย่างไรให้ Wow R2R"

มี อ.ปริญญา (นพ.ปริญญา สันติชาติงาม) อ.เอ๋(พญ.พัชรี ยิ้มรัตนบวร)  และ อ.ดร.ปุย (ดร.วัลยาภรณ์ ทังสุภูติ)...

มาร่วมสุนทรียสนทนา นำมาซึ่งความเบิกบานใจและสร้างแรงบันดาลใจให้กับใครอีกหลายๆท่าน

อ.เอ๋...พูดเรื่องคนทำงานตัวเล็กๆ ในองค์กรลุกขึ้นมาสร้างสรรค์ผลงาน R2R โโดยไม่ต้องมีประสบการณ์วิจัยมาก่อนสามารถทำได้ ขอเพียงแค่มีความสงสัยและมีใจอยากพัฒนางานประจำ

ดร. ปุย...ใช้ใจใคร่ครวญทบทวนการทำงานทุกมิติอยู่ตลอดเวลา ทำอย่างไรคนทำงานจึงจะมีความสุข ค้นหาต้นทุนในพื้นที่ ดึงศักยภาพของคนทำงานออกมา Takecare กันและกันอยู่เสมอ สิ่งหนึ่งสำคัญที่อ. ปุยพูดเน้นยํ้เสมอคือ ทำหน้าที่เพื่อหน้าที่

อ.ปริ้น...  เล่าว่ารูปแบบที่อาจารย์ใช้ไม่มี Format ตายตัว ใช้เทคนิคกลยุทธ์มาผสมผสาน "ปูพรมหาช้างเผือก" อันหมายถึง ค้นหาศักยภาพในทีมสหสาขาวิชาชีพ อาจารย์เชื่อว่าเมื่อหาเจอแล้ว Research Method จะตามมาเอง มีการจัดการแบบเนียนๆ

ฟังอาจารย์วิทยากรทั้งสามท่านเล่าแล้วก็รู้สึกอิ่มใจอิ่มปัญญา

หัวใจนี้มันฮึกเหิมและเกิดพลัง

ลักษณะสําคัญหรืออาจเรียกได้ว่าเป็นหัวใจสำคัญที่ทำให้ทั้งสามท่านลุกขึ้นมาขับเคลื่อน R2R อย่างต่อเนื่อง คือ ...

อ.ปริ้น..."ความมุ่งมั่น ไม่ยอมแพ้ คนอื่นทำได้ เราก็ต้องทำได้" 

อ.เอ๋..."เรามีความสุข...บางครั้งน้องๆ ก็มาช่วย empower  เรายามเราแบตอ่อน"

อ.ปุย..."กัดไม่ปล่อย...ดึงใจดึงศักยภาพ คนที่มีใจ"

ข้าพเจ้าเชื่อว่าในชั่วโมงดังกล่าว หลายๆท่านนำจะได้รับแรงบันดาลใจ รับกำลังใจไปกันแบบไม่มากก็น้อย เพราะแม้แต่ข้าพเจ้าเองที่นั่งอยู่ ณ ตรงนั้น ยังรู้สึกได้รับพลังจากเรื่องเล่าอันทรงพลังจากวิทยากรทั้งสามท่าน

...

๒๖ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๗

Inspiration