เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา มีโอกาสได้ไปเยี่ยมคนป่วย ซึ่งได้กลับมาพักผ่อนที่บ้าน มันน่าจะเป็นเรื่องราวที่ปกติของการไปเยี่ยมคนไข้ แต่เรากลับรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องพิเศษสำหรับเรา คนป่วยที่เราไปเยี่ยมเขาเพิ่งจะเกษียณอายุเมื่อไม่นานมานี่ ภาพที่เราเห็นเขาครั้งแรกมันแตกต่างจากที่เราเคยเห็นเขาก่อนหน้านี้มาก ชายสูงอายุที่ดูดีตั้งแต่ศีรษะ จรดปลายเท้า เพราะชีวิตของเขาไม่เคยพบเจอความลำบาก มีแต่คนเอาอกเอาใจมาตั้งแต่เกิด มีหน้าที่การงานที่ดี เป็นถึงระดับ CEO ของหน่วยงานที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งที่ใครๆ ก็ต้องรู้จัก ชีวิตของเขามีแต่คนห้อมล้อม ตามใจ มีทุกอย่างที่ต้องการ
วันนั้นเขาอยู่ในชุดนอน ผิวขาวซีด ตัวซูบผอม ดวงตาสีขุ่นไม่มีแววสดใสใดๆปรากฎเหมือนครั้งก่อน ร่างกายโรยราตามอายุขัย บ้านที่เขาอยู่เป็นบ้านหลังใหญ่อยู่ใจกลางเมืองหลวง เราเคยไปที่นั้นครั้งหนึ่งนานมากแล้ว ตอนนั้นบ้านหลังนี้ยังเป็นของเขา ( คนป่วย ) แต่ตอนนี้ไม่ใช่อีกแล้ว เขาได้มอบบ้านหลังนี้ให้กับลูกชายซึ่งแต่งงานมีครอบครัวที่น่ารัก นั้นหมายความว่าตอนนี้เขาเป็น "แค่ผู้อาศัย " เท่านั้น
บัดนี้เขาเป็นแค่ชายชรา ที่น่าสงสาร หัวโขนที่เคยมีถูกถอดทิ้งไปตอนไหนก็ไม่รู้ ผู้คนที่เคยเอาอกเอาใจหายไปไหนกันหมด เราอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอึดอัดที่ต้องอยู่ในบ้านที่ไม่ใช่ของตัวเองอีกแล้วแทนเขา เราอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเป็นภาระของบุคคลในครอบครัวแทนเขา เราอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บปวดกับร่างกายที่โรยราไปตามวัยแทนเขา และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหดหู่กับชีวิตเมื่อคิดถึงวันพรุ่งนี้
สิ่งที่บอกว่าพิเศษสำหรับเราในวันนั้นคือ เขาทำให้เรามีสติมากขึ้น และมองเห็นหลายสิ่งในมุมที่เราไม่เคยมอง มนุษย์ทุกคนย่อมมีความรู้สึกอยากมี อยากได้ อยากเป็นเจ้าของ ทุกคนถึงได้พยายามไขว้ขว้าเพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ตัวเองต้องการ เงิน บ้าน รถ สิ่งของ ชื่อเสียง หน้าที่การงานที่ดีมีเกียรติ ทำกันแทบเป็นแทบตายเพื่่อให้ได้มา ตัวเราเองก็เช่นกันไม่ได้แตกต่างไปจากใคร กว่าจะรู้ว่า " ชีวิตไม่มีอะไรแน่นอนเลย และไม่มีอะไรที่มันเป็นของเราอย่างแท้จริง " อายุก็ปาเข้าเลข 3 แล้ว
วันนีี้เราอาจจะเป็นพระราชา แต่พรุ่งนี้เราอาจจะเป็นยาจกข้างถนนก็ได้ การไม่ยึดติด และปล่อยวางกับทุกสิ่งน่าจะทำให้การใช้ชีวิตในวันนี้ และวันต่อๆไปของเรามีความสุขมากขึ้น สุขที่ไม่ต้องรู้สึกอัดอัดกับหลายสิ่งที่เราไม่ชอบใจแต่พูดไม่ได้ สุขที่ไม่ต้องดิ้นรนมากจนลืมห่วงใยสุขภาพของตัวเอง สุขเมื่อเราได้เป็นผู้ให้ สุขเมื่อได้รู้ว่าไม่มีอะไรจีรังยั่งยืน สุขเมื่อรู้ว่าไม่มีอะไรเลยที่เป็นของเราแม้แต่ลมหายใจ สุขเมื่อเรายิ้มรับกับสิ่งที่มันเกิดขึ้นกับเรา ทั้งเรื่องดี และเรื่องร้าย
เราก็แค่คิดนะ แต่ไม่รู้ว่าในความเป็นจริงเราจะทำได้หรือเปล่า แต่อย่างไรก็ตาม เราก็จะทำให้วันนี้ของเราเป็นวันที่ดีที่สุดเพราะเราไม่มีโอกาสรู้เลยว่า " เรา!!! จะมีโอกาสได้พบกับชีวิตหลังเกษียณหรือเปล่า "
ชอบมากครับ