อรัมภบทนิดนึง

ดิฉันเป็นครูฝึกสอนในรายวิชาภาษาไทย มีความชื่นชอบในการแต่งคำประพันธ์ประเภทกลอนมาก จึงไปเสนออาจารย์ในโปรแกรม ขอทำโครงการที่พัฒนาตนเองด้านการแต่งคำประพันธ์ประเภทกลอน อาจารย์บอก่าเราควรพัฒนาในสิ่งที่เราต้องใช้ความสามารถในการพัฒนาจริง ๆไม่ใช่ทำในสิ่งที่ตนเองทำได้อยู่แล้ว.......พอดีว่าในสาระการเรียนรู้แกนกลาง มีสอนเรื่องการแต่งคำประพันธ์ประเภทโคลงสี่สุภาพ ชั้น ม.๓ อาจารย์จึงเสนอให้หัดแต่งโคลงสี่สุภาพแทน..................

.

. และปัญหาก็คือ ดิฉันลองแต่งแล้วแต่ก็แต่งไม่ได้สักทีจึง...........

อยากจะปรึกษากวีหลาย ๆ ท่านว่า ในการแต่งโคลงเราต้องเริ่มต้นอย่างไร เพราะโคลงนั้นหาคนแต่งได้ยาก อาจเป็นเพราะบังคับ เอก โท ของโคลงก็เป็นได้ที่ทำให้การแต่งต้องสะดุดเสมอ ดิฉันก็ลองกางฉันทลักษณ์แม่บท (เสียงลือเสียงเล่าอ้าง) แล้วก็พยายามแต่ง แต่ก็มาตายตรงวรรคจบ ผ่านไป ครึ่งชั่วโมง ปรากฏว่าได้เพียงความว่างเปล่า

.

. ต้องยอมรับจริง ๆ ว่าคนที่แต่งโคลงได้คือคนที่มีจิตใจเป็นยอดของกวีจริง ๆ สร้างชีวิตให้กับอักษรได้อย่างวิจิตรบรรจง

.

สุดท้ายนี้ แค่อยากได้คำแนะนำว่าการแต่งโคลง ต้องเริ่มอย่างไร แบบไหน ?

ต้องขอขอบคุณล่วงหน้ามา ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ