.
.
ขันธ์ บัง ธรรม
.
มัวดูขันธ์ ธรรมไม่เห็น เป็นธุลีไป
ส่วนธรรมมีใหญ่กว่าขันธ์นั้นไม่แล
(คัดมาจาก ธรรมเทศนาของพ่อแม่ครูอาจารย์)
.
.
.
ด้วยความไม่เสถียรของจิตใจปุถุชนเรา
บนเส้นทางแห่งการฝึกตนนั้น เราต้องมุ่งไปสู่ความสงบก่อน หนอ
แต่จิตนั้นเป็นผันแปรไม่แน่เลย
.
ด้วยเพราะความไม่รู้ จึงทำให้เหตุเรื่องราวทางโลกนั้น พยายามแทรกซึมเข้ายึดกุมใจอยู่ตลอดเวลา หนอ
