ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย ก็รู้มาแต่ไหนแต่ไร แต่บางครั้ง ความจริงก็เล่นซ่อนแอบและเลือกจะแสดงเมื่อถึงเวลาที่พร้อม

ความจริงบางอย่างจึงเป็นเรื่องของเวลาช้าหรือเร็วที่จะเปิดเผยตัวเอง  

แม้แต่ความจริงเกี่ยวกับตัวเองที่เจ้าตัวน่าจะรู้ดีที่สุด กลับพบว่า มีอีกหลายมุมที่มองไม่เห็น มีแต่คนอื่นเห็น และก็ต้องอาศัยเวลาเช่นกันที่จะได้รับรู้หรือไม่รู้เรื่องเอาเสียเลย

ดังนั้นเมื่อใครเขามาบอกเรื่องที่เกี่ยวกับตัวเองซึ่งมักไม่ค่อยดี ไม่ค่อยเหมาะสม จึงนึกขอบคุณและรับฟัง หากพบว่าเป็นความจริงก็น้อมรับรู้ไว้ด้วยความเคารพเพราะมองเห็นว่าคนที่จะอดทนบอกความจริงให้ฟังนั้นจัดเป็นคนที่จริงใจ

เมื่อได้หัดน้อมรับฟังบ่อยๆเข้าก็พบว่าช่วยให้ได้รับรู้ความจริงเร็วขึ้น แต่ถ้าปิดกั้นสิ่งที่คนอื่นอยากบอก คอยคิดเถียงคำไม่ตกฟาก ก็คงยากกว่าที่จะได้รู้...หรืออาจจะไม่เคยได้รู้ความจริงเกี่ยวกับตัวเองเลย กลับมัวหลงชื่นชมตัวเองจนเลยเถิดไปก็ได้..

เมื่อรู้ความจริงแล้ว ยอมรับความจริงนั้น ไม่ว่าเรื่องในเชิงบวกหรือลบก็ตาม จึงช่วยผ่านช่วงเวลาของความไม่รู้ไปได้เร็วขึ้น