.
.
เมื่อคืนนี้ตอนค้นหาเครื่องมือทำ ศรธรรม
บังเอิญหนังสือ "คำสอนของฮวงโป" (The Zen Teaching of Huang Po.) ก็หล่นลงมาวางอยู่ตรงหน้า
ก่อนจะนอนจึงหยิบขึ้นมาอ่าน ผมปิ๊งแว็บขึ้นมาว่า อือ.. เป็นอันเดียวกันกับหลักสูตร "ครูสมาธิ"
ที่ผมใช้เป็นแนวทางหลักในการฝึกตนอยู่ในช่วงเวลานี้
.
.
แต่ถ้าอ่านตัวหนังสือ เทียบกันนั้น เหมือนไปคนละทาง
แต่โดยแก่นแท้แล้ว แม้วิถีหรือวิธีจะต่างกัน แต่ไปที่เดียวกัน หนอ
.
.
.
ในอีกมิติ 1 ผมมองว่า
พระสูตรฮวงโปนั้น เป็น key หรือ เฉลย
ส่วน หลักสูตรครูสมาธินั้น เป็น แบบฝึกหัดที่ต้องฝึกฝนไปทีละขั้น
เมื่อทั้งสองมาประกอบกันอย่างถูกวิธีจะทรงพลานุภาพมาก หนอ
.
.
.
หรือ อักนัยหนึ่งนั้น
เปรียบดั่งการขึ้นสู่ยอดเขาเดียวกัน
สามารถขึ้นได้หลายวิถี ได้แก่
วิถีการเดินขึ้นทางเลียบ ไกลแต่ใช้วิธีเดินง่ายกว่า เครื่องมือที่สำคัญคือ รองเท้านุ่ม ๆ
หรือ วิถีการปีนขึ้นทางหน้าผา ยากและอันตรายต้องอาศัยร่างกายที่แข็งแรงและมีความชำนาญ เครื่องมือที่สำคัญคืออุปกรณ์การปีนหน้าผา
หรือ วิถีกระโดดร่มลงมาทางอากาศ ต้องอาศัยประสบการณ์และความชำนาญในการกระโดดร่ม เครื่องมือที่สำคัญ คือ ร่ม เป็นต้น หนอ
.
.
.
.
แต่ไม่ว่าจะเป็นวิถี หรือ วิธี ไหน ด้วยอาศัยความเพียรย่อมถึงที่หมายเดียวกันได้ในที่สุด หนอ
.
สาระสำคัญ
- ในเบื้องต้นตอนที่เราไม่พบทาง การเดินไปหลาย ๆ ทางอาจทำให้เสียเวลา หรือ เกิดความขัดแย้งระหว่างคำสอนต่างสำนัก แต่เมื่อถึงวันหนึ่ง เราจะสามารถหยิบจับเครื่องมือของแต่ละสำนักมาผสมผสานจนกลายเป็นเครื่องมือที่ทรงพลานุภาพยิ่งก็เป็นได้ หนอ
- พระสูตรของท่านฮวงโป เป็นดั่งคำเฉลย (key) แต่ตอนที่กำลังเรายังไม่พอนั้น ก็ยากนักที่จะเรียนลัดจาก key ได้
- หลักสูตร ครูสมาธิ เป็นภาคปฏิบัติ เน้นการเพิ่มกำลังให้กับจิต </li><li>เมื่อสองอย่างข้างต้นมารวมตัวกัน คือ จิตมีกำลังเพียงพอ ที่จะเรียนลัดจาก key แล้ว ทุกอย่างจะเป็นทวีคูณ หนอ
- สาธุ สาธุ สาธุ
.
.
.
