สังคมมนุษย์เกิดจากการรวมตัวเป็นกลุ่มก้อนของคนที่มีกรอบทางวัฒนธรรมเดียวกันมีการปฏิสัมพันธ์สร้างความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดซึ่งการที่จะให้สังคมยั่งยืนได้การถ่ายทอดสั่งสอนวัฒนธรรมซึ่งรวมถึงขนบธรรมเนียมประเพณีค่านิยมจากรุ่นสู่รุ่นตลอดจนถึงการทำอบรมสั่งสอนพฤติกรรมที่ดีทางสังคมด้วยการทำตัวเป็นแบบอย่างแก่คนรุ่นใหม่ที่ก้าวเข้าสู่สังคมแต่ด้วยความเปลี่ยนแปลงทางสังคมในระบบอุตสาหกรรมทำความสัมพันธ์ภายในครอบครัวอ่อนแอเนื่องจากการที่สมาชิกของครอบครัวเดี่ยวต้องกระจัดกระจายออกไปแสวงหาโอกาสในการทำมาหากินของแต่ละคนหมดโอกาสของการถ่ายทอดข้อมูลความรู้จากรุ่นสู่รุ่นเทคโนโลยีสารสนเทศจึงเข้ามามีบทบาทสำคัญในการเป็นแหล่งข้อมูลความรู้สำหรับคนรุ่นใหม่และในแหล่งข้อมูลข่าวสารที่หาได้ผ่านเทคโนโลยีสารสนเทศเต็มไปด้วยข้อมูลจากหลากหลายวัฒนธรรมที่ปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่ได้เรียนรู้คนรุ่นใหม่จึงมีขนบธรรมเนียมประเพณีค่านิยมตลอดจนพฤติกรรมทางสังคมที่เบี่ยงเบนไปจากบรรทัดฐานเดิมทำให้ถูกมองว่าคนไม่มีมารยาทดังเช่นมารยาทการใช้โทรศัพท์มือถือเนื่องจากคนในปัจจุบันใช้โทรศัพท์มือถืออย่างไม่รู้จักกาละเทศะไม่ว่าอยู่ในที่ประชุมหรือที่สาธารณะที่มีทั้งเปิดเสียงเรียกเข้าที่ดังมากในรูปแบบต่างๆทั้งเป็นเสียงเพลงหรือเสียงคนพูดตลอดจนพฤติกรรมการรับโทรศัพท์ที่เรียกเข้าท่ามกลางการประชุมที่บางคนก็พูดคุยอย่างเปิดเผยไม่เกรงใจประธานที่ประชุมหรือบางคนดีขึ้นหน่อยที่มุดลงใต้โต๊ะและกระซิบกับโทรศัพท์อย่างไรก็ตามเป็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมซึ่งเมื่อเข้าสู่สถานการณ์เช่นนั้นทุกคนควรปิดโทรศัพท์มือถือทันทีนอกจากนั้นผู้ใช้โทรศัพท์มือถือในขณะขับยานยนต์โดยเฉพาะการส่งข้อความทางโทรศัพท์ในลักษณะของ SMS ซึ่งพบว่าอันตรายที่สุดเป็นพฤติกรรมที่ไร้ความรับผิดชอบเนื่องจากหากเกิดอุบัติเหตุไม่ว่าในระดับใดจะส่งผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินทั้งของตนเองและส่วนรวมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้และในปัจจุบัน โทรศัพท์มือถือของคนรุ่นใหม่ซึ่งเปิดรับสารจากต่างวัฒนธรรม ผ่านเทคโนโลยีการสื่อสารทำให้ค่านิยมในการแสดงออกพฤติกรรมทางสังคมเบี่ยงเบนไปด้วยว่าขาดมารยาททางสังคมเนื่องจากคนรุ่นใหม่ไม่สนใจและละเลยที่จะศึกษาคำสุภาษิตคำพังเพยโคลงกลอนต่างๆที่คนรุ่นก่อนได้แต่งไว้สั่งสอนให้คนรุ่นหลังได้ตระหนักในกิริยามารยาททางสังคมเพื่อเป็นเครื่องเตือนใจในเรื่องพฤติกรรมทางสังคมของคนในวัฒนธรรมไทย
ดังนั้นจึงเป็นหน้าที่ของสังคมที่ต้องทำหน้าที่ในการอบรมสั่งสอนให้คนรุ่นใหม่ได้เข้าใจและตระหนักในความเหมาะสมและความสำคัญของสิ่งที่บรรพบุรุษได้สะสมและสั่งสอนผ่านมาจากรุ่นสู่รุ่นไม่ให้หายไปโดยใช้ช่องทางการสื่อสารที่เป็นตัวบุคคลและเทคโนโลยีสารสนเทศให้เป็นประโยชน์สูงสุดเพื่อดำรงเอกลักษณ์อันดีงามให้ดำรงสืบไป
