ถึงเส้นชัย...
กับกระบวนการเรียนรู้ R2R เครือข่าย คปสอ.คำเขื่อนแก้ว
ทั้งสิ้น ๔ ระยะ… และเป็นการตั้งต้นการเรียนรู้ที่นำกระบวนการพัฒนาที่กำลังดำเนิน มาเป็นตัวตั้งในการเรียนรู้ คู่ขนานไปกับกระบวนการทำความเข้าใจในวิจัย
สามครั้งที่ได้ไปร่วมนั่งฟัง...
การนำเสนอผล R2R รู้สึกชื่นใจ เพราะได้เห็นผลลัพธ์เชิงประจักษ์
และคนทำงานสามารถที่จะถอดบทเรียนการเรียนรู้ให้เราได้ร่วมรู้ไปด้วย
"ขณะที่เรามัวแต่มุ่งใส่กระบวนการรักษา ความรู้ และการปฏิบัติตัว แต่เราไม่รู้เลยว่าคนไข้กลับไปบ้านเป็นอย่างไร พอไปเยี่ยมบ้านถึงได้รู้ว่าข้าวจะทานยังไม่มี จะให้ไปควบคุมอาหารได้อย่างไร..." จะข้อมูลที่ได้ ทำให้คนทำงาน ได้ย้อนกลับมาคิดที่จะค้นหาและพัฒนา Intervention เพื่อให้เหมาะกับผู้ป่วย
"พระท่านเป็นเบาหวาน ท่านไม่ฉันหลังเที่ยง เราก็คิดว่าจะควบคุมน้ำตาลได้ แต่ปรากฏว่าพอไปเยี่ยมพบว่าท่านฉันน้ำหวานมาก ค่านำตาลจึงไม่ลด ทำให้เราต้องมาคิดใหม่ วางแผนใหม่..."
"ผมว่า...ผู้ป่วยเบาหวานความดัน เจอทางตัน เรามีทางเลือกใหม่ทางวิธีธรรม ที่เราลองมาใช้แล้วได้ผล คนไข้ดีขึ้น สบายตัวขึ้น ไม่ต้องตัดแขนตัดขน..."
ทั้งหลายเหล่านี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการถอดบทเรียนของนักพัฒนางานประจำด้วยวิจัย (R2R) ในทัศนะของข้าพเจ้ามองว่านี่คือความสุขของคนทำงาน
และเมื่อนำมาเก็บข้อมูลอย่างเป็นระบบ และมีฐานคิดในการศึกษาอย่างเป็นระบบทำให้รู้สึกชื่นใจเมื่อพัฒนาการของผู้ป่วยดีขึ้นจากฐาน "ปิงปอง ๗ สี"
ครั้งนี้เป็นครั้งแรกของการขับเคลื่อนอย่างเป็นระบบ
โดยเราใช้ Theme เรื่อง DM & HT มาเป็นตัวเดินเรื่อง
พัฒนา R2R ให้เกิดขึ้นเป็นภาพทั้งอำเภอ และใช้ปิงปอง ๗ สีมาเป็นเครื่องมือในการดูผล … ข้าพเจ้าเรียกกระบวนการขับเคลื่อนเช่นนี้ว่า COP R2R DM&HT
ตอนนี้ทีมวิจัยกลางกำลังนำข้อมูลทั้งหมดมาสังเคราะห์ภาพรวมของอำเภอก็จะเห็นปรากฏการณ์ชัดเจนขึ้นของการเปลี่ยนแปลง หลังจากที่ใส่ Intervention เข้าไป
สนุกๆ เพราะเรามุ่งมาพูดเรื่องเดียวกันอย่างชัดเจนขึ้น
เป็นการเรียนรู้อีกรูปแบบหนึ่งที่ถือได้ว่าองค์ประกอบชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นคุณเอื้อหรือผู้บริหาร พี่เลี้ยงในพื้นที่ (R2R Facilitator) และคนทำงานเองที่ต่างมีความมุ่งมั่นในการเรียนรู้ในครั้งนี้
...
๑๑ เมษายน พ.ศ.๒๕๕๗
