ช่วงนี้ฉันพยายามเคลียร์งานที่ได้รับผิดชอบอยู่ให้เสร็จสิ้น เพราะทราบว่า
มหาวิทยาลัยจะปิดยาวถึง ๕ วัน...นาน ๆ ครั้ง ฉันจึงได้รับรู้ความรู้สึกแบบนี้...
ความรู้สึกที่ฉันจะได้กลับไปอยู่กับครอบครัวของฉันอีกครั้งหนึ่ง...ใคร ๆ ไม่เป็น
เช่นฉันก็คงไม่รู้หรอกว่า..."ความรัก + ความอบอุ่น"...จะเกิดขึ้นเมื่อคำว่า
"ครอบครัว" ได้อยู่รวมกันพร้อมหน้าพร้อมตา...ฉันไม่รู้ว่า ครอบครัวคนอื่นจะ
เหมือนครอบครัวของฉันหรือไม่...
ฉันรู้แต่ว่า...ครอบครัวของฉันอบอุ่นมาก ๆ...ต่อให้พวกเราอยู่ห่างกัน
แม้ว่ามันจะเป็นภาระจำยอมที่เราต้องห่างกัน...แต่ทุกขณะจิต ใจของพวกเรา
ส่งถึงกันตลอดเวลา...ในความเข้าใจซึ่งกันและกัน...พอมหาวิทยาลัยหยุดยาว
ถึง ๕ วัน...ความโหยหาความรัก + ความอบอุ่น จึงบังเกิดกับพวกเรา...
โดยเฉพาะความรักของย่าที่มีต่อเจ้าฟ้าคราม...นางฟ้าตัวน้อยของย่า...
แม่อ้อมเล่าให้ย่าฟังว่า...เดี๋ยวนี้ ไอ้ฟ้าฯ ชอบร้องไห้ถามหาแต่ย่า...
ย่าก็ได้แต่คิดว่า...เจ้าฟ้าครามคงเริ่มจดจำเรื่องราวต่าง ๆ ได้มากขึ้น
ยามที่ไม่เห็นหน้ากันก็ถามหาและบ่นถึง...สำหรับปีนี้ พี่ภัครไม่ได้กลับมาอยู่บ้าน
เช่นทุกปี เพราะต้องเตรียมตัวสอบป้องกันฯ ในวันที่ ๑๗ เมษายน...
จึงทำให้ฉันขาดเจ้าตัวโตไป ๑...แต่อีกไม่นานพวกเราคงอยู่กันพร้อมหน้า
พร้อมตา...
ความที่ตนเองรับบทเป็นแม่คน ไม่ว่าจะเป็นแม่ของเจ้าตัวเล็ก คือ
น้องเพรียง...ฉันก็ยังรับบทแม่สามีของลูกสะใภ้ คือ น้องอ้อม...
ในจิตใจฉันไม่เคยนึกว่าน้องอ้อมจะเป็นคนอื่น คิดเสมอเหมือนกับว่า...
น้องอ้อมก็คือลูกสาวอีกคนหนึ่งของฉัน...ฉันให้ความรัก ความเมตตา
ต่อน้องอ้อมพอ ๆ กับเจ้าลูกชายของฉันเอง...บางคนคิดว่า อาจเป็นเพราะว่า
ฉันไม่มีลูกสาว ฉันจึงทำแบบนี้...แต่ฉันคิดว่า...ไม่น่าใช่ เพราะฉันก็รักและ
เมตตาทุก ๆ คนที่ได้ใกล้ชิดกับฉัน ไม่ว่าจะเป็นใคร ๆ ที่ฉันทำงานร่วมด้วย
แม้แต่ลูกน้องที่ทำงานด้วยกัน ฉันก็มีความเมตตาให้เสมอทุก ๆ คน...
การกระทำของฉัน ๆ คิดว่า ฉันกำลังสร้างความรัก + ความอบอุ่น
ให้กับครอบครัวเพื่อให้พวกลูก ๆ หลาน ๆ เกิดความเชื่อมั่นในตัวเอง
ยามที่พวกเขาเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่...ความรัก + ความเมตตานี้ก็จะติดตัว
พวกเขาไปเป็นฐานแรกของชีวิตที่พวกเขาจะมีภูมิที่เข้มแข็งและอยู่ในสังคม
โลก โดยการยืนด้วยลำแข้งของตนเอง...การสอนลูก ๆ ต้องใช้เหตุผล
พูดคุยกับพวกเขา...เพราะถ้าใช้อารมณ์พวกเขาก็จะได้รับติดตัวของเขาไป
ซึ่งไม่เป็นการดีต่อพวกเขาอาจเป็นการทำร้ายพวกเขาทางอ้อมเสียอีก...
เป็นอันว่าปิดยาว ๕ วัน พวกเราได้อยู่รวมกันเป็นครอบครัวที่อบอุ่นอีกครั้งหนึ่ง
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๑๐ เมษายน ๒๕๕๗
อบอุ่นจริง ๆ ค่ะ สนุก สุขสันต์ในวันหยุดสงกรานต์นะคะอาจารย์
ครอบครัวอบอุ่น ครอบครัวเข้มแข็ง
สถาบันครอบครัว เป็นสถาบันหลักของสังคม ที่นับวันจะเป็น ครอบครัวใบเลี้ยงเดี่ยวมากขึ้น
นึกถึงคนสมัยก่อน งานบุญ ลูกหลานเพื่อนบ้านมาช่วยกันครึกครื้น
"ความรัก + ความอบอุ่น"...จะเกิดขึ้นเมื่อคำว่า
"ครอบครัว" ได้อยู่รวมกันพร้อมหน้าพร้อมตา.. จริง ๆ ค่ะ
ขอขอบคุณทุก ๆ ท่านค่ะ และขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจด้วยค่ะ