วันนี้แดดออก..ถนนคนเดินข้างสถานีรถไฟกลางเมือง..ย่านนี้มีชื่อว่า..ออทเทนเสน...
เด็กกำลังเล่นที่เป่าสบู่ให้เป็นลูกโป่งลอยไปในอากาศ...เมื่อก่อนเราใช้ก้านผักบุ้งหรือ..ต้นหอม..ต่อมาเป็นหลอดกาแฟ..เดี๋ยวนี้..เป็นอย่างที่เห็น
ถนนคนเดินและตลาดเป็นมากว่าที่เป็น
สามารถแสดงความคิดที่เห็นต่าง..ด้วยเสรี
เปรียบเหมือนฉากละครฉากหนึ่งบนท้องถนน..เป็นทั้งผู้ดูและผูเล่น..ไม่แตกต่าง..
หากเล่นดังไม่สพอารมย์คนชาวบ้าน..ก็โดนฟ้อง..ตำรวจมาให้จัดการได้เหมือนกัน...เป็นเสรีผู้อยู่บ้าน..ที่โดนรบกวนจากคนเดินถนน..
ที่ขาดไม่ได้..กล้วย..ราคาถูกกว่าราคาในบ้านคนปลูก....คนปลูกไม่ได้กินราคานี้...
ทิวลิปถ้าจะเปรียบก็เหมือน..บัวบ้านเรา.หากทว่าเห็นต่าง
บัวสายในบึง..งามกว่าทิวลิปแน่ๆ..ถ้าคิดต่างได้...
ภาพนี้อาจจะไม่เห็นในเมืองไทย..อุ้มลูกไว้แนบอก..เวลามาตลาด...






ตรงนี้แหละที่ค่อนข้างต่างจากตลาดไทย นะ คิดถึงยายธีที่รักจ้ะ
...ความเหมือนในความแตกต่างของสถานที่ และผู้คนบนโลกใบนี้นะคะ...
เครื่องโม่แป้งที่พิพิธภัณฑ์ เมือง Kelowna
ชอบจังครับ
สดชื่นมาก
เด็กๆ เคยใช้ซังข้าวมาเป่าฟองสบู่ค่ะ
อยากกินกล้วย อ่ะอ่ะ
สวัสดีค่ะคุณ..พ.แจ่มจำรัส..ยายธีกิน..กล้วยนี้ทอดใส่แฮมไข่ดาว..เกือบทุกเช้า..อ้ะะ