มีคนเคยบอกว่า มนุษย์ไม่ได้มีแต่ "สีขาว" เพียงสีเดียว หรือ "สีดำ" เพียงสีเดียว
หากแต่มนุษย์ทุกคนต่างมีสีทั้งสองผสมกันไปมา
ขาวมากบ้าง ดำมากบ้าง ก็เพียงเท่านั้น
จนกลายเป็น "สีเทา" ในที่สุด

หากความดีงามมากหน่อย สีเทานั้นก็จะกลายเป็น "สีเทาอ่อน"
หากความดีงามน้อยหน่อย สีเทานั้นก็จะกลายเป็น "สีเทาเข้ม"
ตามส่วนผสมความดีงามและความชั่วร้าย

แม้แต่ตัวเราเองนั้นก็ไม่แ่น่ใจว่า เป็นสีเทาระดับใดกันแล้ว

คนทุกคนต่างมีความทุกข์ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น
เพียงแต่คนที่คิดว่า ตัวเองน่าจะเป็นคนดีก็ย่อมมีความทุกข์แบบคนดี
ส่วนคนไม่ดีก็ย่อมมีความทุกข์แบบคนไม่ดี
แตกต่างกันตามความยึดมั่นของตัวเอง

ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นคนดีหรือคนไม่ดี ย่อมหนีความทุกข์ไม่พ้นทั้งนั้น
เหลือแต่ความมุ่งมั่นในชีวิตที่อยากจะทำความดีหรือทำความชั่ว
เมื่อได้มีโอกาสเกิดมาเป็นมนุษย์ในชาติหนึ่ง

ชีวิตเคยทำความผิดพลาดมามากมาย
ดังนั้น ตัวเราเองย่อมรู้ว่า ความผิดพลาดนั้นมันเจ็บปวดแค่ไหน
และไม่อยากจะกลับไปทำความผิดพลาดนั้นอีก

แต่หลายครั้ง ประวัติศาสตร์ก็ซ้ำรอย
ความผิดพลาดนั้นก็ย้อนกลับมาเตือนเราอีกครั้ง
เตือนให้เรารู้ว่า เราเคยเจ็บปวดแค่ไหน

กว่าจะเห็นแสงสว่างกลางใจ
เราอาจจะต้องฝึกจิตฝึกใจ
ให้เรียนรู้ "ความสูญเสีย" ไม่รู้กี่ครั้งแต่กี่ครั้ง

ทุกคนไม่เคยหนีพ้น "ประวัติศาสตร์แห่งความสูญเสีย" แม้แต่คนเดียว

ความผิดพลาด ความบกพร่อง การขาดสติ
นำพามาซึ่ง "ความสูญเสีย" ครั้งแล้วครั้งเล่า

ไม่มีใครห้ามความสูญเสียได้

เมื่อเราผูกพันกับสิ่งใด แล้วสูญเสียมันไป
ความเจ็บปวดในจิตใจจะเกิดขึ้นเสมอ

หลายครั้งเราโทษตัวเราเอง
หลายครั้งเราโทษดินฟ้าอากาศ
หลายครั้งเราหาโทษใครก็ได้ที่ไ่ม่ใช่เรา

แต่เราก็ไม่สามารถหยุดยั้งมันได้
ทุกอย่างเป็นสัจธรรม

มีพบก็ย่อมต้องมีจากเสมอ

หากเราเคยมีสัตว์เลี้ยงที่แสนรักของเรา
แล้ววันหนึ่งมันก็จากเราไป

หากเรามีใครสักคนที่เรารักสุดหัวใจ
แล้ววันหนึ่งเธอก็จากเราไป

เราจักห้ามใครหรือสิ่งใดได้
ทุกอย่างก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไป

เหลือแต่จิตใจทึ่จะบอกว่า

"ทำวันที่เหลือในชีวิตให้มีคุณค่าและความหมายมากที่สุด"

ไม่ดีกว่าหรือ

 

ขออโหสิกรรมในสิ่งที่เราได้ล่วงเกิน
ที่ต้องทำให้ใครหรือสิ่งใดทุกข์ร้อน ทุกข์ทน
อันเกิดจากตัวเรา

ขอให้กรรมสิ้นสุดกัน ณ ชาตินี้
จะได้ไม่ต้องมีเวรแก่กันและกันเลย

ขอใช้ความผิดพลาดเป็นบทเรียนสำัคัญ
ในการสร้างความเพียรทำความดีต่อไป

เท่านี้ลมหายใจเรายังคงมีอยู่

 

บุญรักษา ความดีงาม ;)...