เหตุการณ์ที่พบ
พี่อ้อย เป็นพยาบาลวิชาชีพชำนาญการ และมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าฝ่ายประกันสุขภาพด้วย
เวลาประมาณ 10.00 น. ของทุกวัน พี่อ้อย จะขอลงไปทำแผลให้คุณยายเป็นประจำ (คุณแม่ป่วย Admittedที่
ตึกหญิง) คุณยายเป็นแผลกดทับบริเวณก้นกบมีปัญหาเวลาถ่าย
จะทำให้แผลเปรอะเปื้อน เพราะคุณยายต้องนอนถ่าย และเมื่อถึงเวลาพักกลางวันทุกๆ วัน พี่อ้อยรีบทานข้าว
เพื่อจะได้มีเวลาดูแลคุณยายได้เต็มที่ บ่ายโมงก็จะรีบขึ้นมาทำงาน ตอนเย็นพี่อ้อยจะรีบเคลีย์งานที่สำคัญ แล้วก็
รีบไปดูแลคุณยาย เป็นอย่างนี้มาได้ระยะหนึ่งตั้งแต่คุณยายป่วย พี่อ้อยบอกว่ารู้สึกกังวลกับอาการป่วยของคุณยาย
และกังวลเรื่องงานที่ค้างอยู่จึงพยายามเคลียร์งานที่ด่วนและที่สำคัญๆ ก่อน แต่ก็ยังอดที่จะกังวลไม่ได้
ข้าพเจ้าแอบคิดในใจ อย่างน้อยก็ยังโชคดีอยู่บ้างที่การตรวจ HA ผ่านพ้นไปแล้ว เพราะ
ก่อนรับการตรวจ เจ้าหน้าที่รพ.ทุกๆ คน ต้องเตรียมงานกันยกใหญ่ ถ้าคุณยายป่วยช่วงนั้นพี่อ้อยคงแย่กว่านี้
สิ่งที่ชื่นชม
- ความรัก ความกตัญญู ที่ลูกมีต่อบุพการี ดูแลเอาใจใส่มารดาในยามเจ็บไข้ได้ป่วย อย่างสุดกำลังความสามารถ
- ความรับผิดชอบในหน้าที่การงาน /การจัดสรรเวลาให้เกิดประโยชน์สูงสุดทั้งต่อครอบครัว และต่อองค์กร
- การทำหน้าที่ของตนเองอย่างเต็มกำลังความสามารถ ไม่ว่าจะอยู่ในบทบาทหรือ
สถานภาพที่ต่างกันในเวลาเดียวกัน
สิ่งที่เกิดขึ้นในใจข้าพเจ้า
เราทุกคนล้วนมีภาระ หน้าที่ความรับผิดชอบแตกต่างกันออกไป และในขณะเดียวกันคนทุกคนมีบทบาท
สถานภาพ ที่หลากหลายในช่วงเวลาเดียวกัน เช่น บางคนต้องทำหน้าที่ลูก ในขณะเดียวกันก็เป็นหัวหน้างาน
เป็นลูกน้อง ฯลฯ ดังนั้น ข้าพเจ้าคิดว่าการที่เราทุกคนต้องทำหลายบทบาท หลายหน้าที่ในเวลาเดียวกัน
จึงเป็นเหตุผลที่บางครั้ง การกระทำบางอย่าง มันอาจจะไม่ดีที่สุดสำหรับคนอื่นๆ แต่เชื่อเหลือเกินว่า การกระทำ
หรือเหตุการณ์นั้นๆ อาจจะที่ดีที่สุดแล้วในสถานการณ์นั้น ณ เวลานั้น
ดังนั้น ณ เวลาปัจจุบันเราทำหน้าที่อย่างเต็มกำลังความสามารถ ให้ดีที่สุด ไม่ว่าจะอยู่ในบทบาทใด
สถานะใดก็ตาม อย่างน้อยเมื่อเกิดปัญหา หรือเกิดความทุกข์จากสิ่งที่มากระทบ เราก็มั่นใจว่า เราทำดีที่สุดแล้ว
ขอบคุณนะคะ ^^
