...ตอนที่มี กิจต้องทำ ก็เหนื่อยล้า พอไม่มี กิจให้ทำ ก็ว้าวุ่น เพราะปล่อยจิต วิ่งตามตน จนจิตคุ้น ให้เคืองขุ่น ไม่หยุดถอย ไม่ปล่อยวาง...ชยพร แอคะรัจน์...
อันจิตนั้นไซร้..ประภัสสร..อย่าหาหนอนบ่อนไส้ร้าวระบม....น๊ะจ๊ะ
ขอบคุณคะ
เมื่อจิตว้าวุ่นหนื่อยล้า ได้ถามอาจารย์ที่นับถือว่า
จะทำอย่างไรกับงาน ตอนที่เราไม่อยู่
ท่านตอบ
หยุดคิดแล้วปล่อยให้คนอื่นคิดบ้าง
เป็นคำตอบอันวิเศษ
ปลดเปลื้องความยึดติดในตัวตนกับงาน ให้เป็นอิสระ