นักประพันธ์ของไทย ศรีบูรพา กล่าวไว้ในบทประพันธ์ เรื่อง"ลูกผู้ชาย" ว่า

        "การมีลมหายใจ ไม่ใช่มีชีวิต  การใช้ความคิดเพื่อประกอบคุณความดีฝากไว้ในโลกต่างหาก  คือ  คนมีชีวิต"

 

 

 

บทประพันธ์เรื่อง  "ผจญบาป" กล่าว่า

"ชีวิตไม่ใช่เวทีของนักเต้นรำ  แต่หากเป็นเวทีของนักต่อสู้"

 

 

 

บทประพันธ์ของหลางวิจิตรวาทการ ทุกคนรู้จักกันดี คือ

" ชีวิตคือการต่อสู้ ศัตรูคือยากำลัง"