เขา...ถูกขนานนามว่า..."บักอินทร์"....แหงนดูด้วยความสงสัย...
ก่อนจะจาก..กันไป
รูปคู่..คนกับนก
ในมือ..คุณหมอแบงค์...มหาวิทยาลัยเกษตรศาตร์..แผนกนกล่าเหยื่อ...
เป็นพระเอก..ซ้ะหน่อย..(อาจจะเป็นนางเอก..ยังไม่รู้..อ้ะ)
ยืนเดี่ยวๆ...สงสัยๆๆ...ตัวเองกับ..ชีวิต..และสิ่งแวดล้อม.....
สักวันหนึ่ง....เจ้าคงจะปีกกล้าขาแข็ง..ยืนหยัด..ต่อสู้..ชีวิต..ในโลกกว้าง.."..บักอินทร์."..ขอให้เจ้า..โชคดี....
(ด้วยความห่วงใย...จาก..ยาย..สองคน..).....ยายวิและยายธี
เขียนที่บ้านอินทร์ ๑๘.๐๒.๒๐๑๔
บักอินทร์ is doing quite well. He should be ready to fly in 3-4 weeks. Is there a place where he can 'launch' (from a tree top/high perch) and spread his wings?
We would love to witness his first flight -- a silent glide and catch.
สวัสดีค่ะคุณSr....เมื่อหัวค่ำนี้..ได้ยินเสียง(อาจจะเป็นแม่)มันคงจะมาเยี่ยมลูกแต่คราวนี้..คงไม่ได้ยินเสียงซึ่งกันและกัน...ขณะที่เขียนเกือบตีสาม...เสียงแขวก...ดังใกล้หน้าต่างห้อง..แล้วหายไป..อาจจะเป็นเสียงนกอื่น...เวลานี้มีแต่..เสียงหรีดหริ่งเรไร..ดังกรีดเป็นระยะ..กบเขียด..ร้องอยู่ไกลไกลในทุ่งนา...(ดูนาฬิกาตีสามพอดี)..ต้อยติวิด..ส่งเสียงร้องให้ได้ยิน..เจ้านี่..ร้องได้ทั้งคืน...ในความมืด..ของราตรี..ที่ไม่เคยหลับไหล....
มันคงจะเงียบ..เหมือน..น้ำนิ่งที่ไหลอยู่ลึกๆ...นะเจ้าคะ....(ยายธี)
-สวัสดีครับ
-ตามมาชมภาพอันอบอุ่นในยามนี้ครับ
-ขอให้เจ้านกน้อยจงโชคดี..
สวัสดีและขอบคุณจาก บักอินทร์ ครับผม
อีกไม่นาน "บักอินทร์" ก็คงจะปีกกล้าขาแข็งขึ้น และคงจะได้กลับคืนสู่ธรรมชาติ
ขอบคุณ...คุณยายธีมากๆ เลยครับ ที่ช่วยชีวิตบักอินทร์เอาไว้ บักอินทร์จะจำคุณยายเอาไว้จนวันตายเลยละครับ