การจัดการความรู้ การจัดการความรู้ไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่เป็นเรื่องที่มีมานา จะเห็นได้จากการถ่ายทอดความรู้ภูมิปัญญาที่มีอยู่ในครอบครัวและอุตสาหกรรมในครัวเรือน เช่น การประกอบอาหาร การถนอมอาหาร งานฝีมืองานช่าง หรือศิลปะการแสดง ที่ถ่ายทอดจากคนรุ่นหนึ่งไปสู่คนอีกรุ่นหนึ่ง ซึ่งไม่มีระบบแต่ก็ถือว่าเป็นการจัดการความรู้รูปแบบหนึ่ง ในยุคปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะความรู้ด้านเทคโนโลยี การตลาด การบริการลูกค้า ที่ต้องแข่งขันเพื่อความได้เปรียบตลอดเวลา ดังนั้นการมีความรู้จึงเปรียบเสมือนมีสินทรัพย์ที่โดดเด่นกว่าสินทรัพย์อื่น ๆ และ การเพิ่มความรู้จึงเป็นการเพิ่มมูลค่าสินทรัพย์อันมหาศาลองค์กรที่จะอยู่รอดในยุคการเปลี่ยนแปลงและการแข่งขันได้ จําเป็นต้องสร้างฐานความรู้ในองค์กรโดยจัดการความรู้ที่มีอยู่นั้นให้เป็นระบบและสะดวกในการนําไปใช้ประโยชน์ ด้วยการค้นหาสร้างเก็บรวบรวมเผยแพร่ถ่ายทอดและแบ่งปันความรู้เป็นกระบวนการ ที่เรียกว่า “การจัดการความรู้”
การนำไปประยุกต์ใช้ การนำไปใช้ในการแข่งขันทางธุรกิจในสังคมปัจจุบันความสามารถในการแข่งขัน สถานประกอบการและองค์กรต่างๆ จะต้องเรียนรู้ที่จะจัดการกับทุนทางปัญญา การจัดการความรู้จึงถือเป็นศาสตร์ที่จะต้องมีการพัฒนาและประยุกต์ใช้ให้แพร่หลายมากขึ้นเพื่อที่ให้ตัวเองและองค์กรอยู่รอดในสังคมปัจจุบัน
