หลังจากสังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้ ของเพื่อนๆในเฟซบุค และในเวบ gotoknow ที่มาคุยเรื่อยๆ แต่ไม่ค่อยแสดงความคืบหน้าใน "การเรียน" ให้เห็น
ส่วนใหญ่ก็แค่ "เตาะแตะ" หรือ "ย่ำอยู่ที่เดิม"
และมักจะ "เพ้อฝัน" คิดว่า แค่ดูๆ จำๆที่ผมบอกไว้ ก็นำไปใช้ได้เลย ไม่ต้องเรียนก็ได้ บอกเท่าไหร่ก็ยังหาคนเชื่อยาก
ระยะหลังๆ เห็นท่าไม่ค่อยดี ผมมักจะแนะนำให้เลิกไปเลย อย่ามาแถวนี้ อันตราย
ถ้ายังคิดจะมา ต้องเรียนเสียก่อน
เพราะในวงการพระเครื่องของไทยนั้น ไม่มีความปรานีใดๆต่อผู้รู้น้อยกว่า............
หลังจากพยายามสอนให้คนหาทางเอาตัวรอดให้ได้ มาระยะหนึ่ง
ผมค่อนข้างจะสงสัย และเชื่อว่า เพื่อนๆหลายท่าน คงจะยังไม่เข้าใจ "แก่น" ของ หลักสามเส้าที่ผมคิดออกมา ที่สามารถจะช่วยให้ ผู้ผ่านการเรียนแล้ว......
1. แยกเก๊แท้ ได้ทั้งการดูของจริง และ ดูรูป
2. หาหรือหยิบพระแท้ๆได้ในระดับความสามารถที่มีของตนเองได้
โดยหลัก "สามเส้า" นี้ มีหลักสำคัญคือ
ข้อที่ 1 ดูเป็น นั้น
ก. ต้องเข้าใจ "ศิลปะ" ตามหลัก 7 ข้อ ของการสร้างพระแต่ละแบบ
ข. ต้องทราบ หลักและวิธีการสร้าง มวลสาร ความแปรปรวน การพัฒนาการตามอายุ ที่ทำให้เกิดความหลากหลายของสิ่งที่ปรากฏในปัจจุบัน
ค. ต้องแยกแยะเนื้อแท้ ออกจากงานฝีมือของช่างหลากระดับ ตั้งแต่รายวัน จนถึงช่างรายองค์
ง. ต้องเน้นการดูความแท้ตามหลักการ มากกว่าแค่การผ่านใบรับรอง การประกวด หรือเพียงขายได้ หรือตรงกับในตำราเล่มใดๆ ไม่ว่าระดับไหนก็ตาม
จ. ต้องตระหนักว่า "พระแท้ดูง่ายนั้น" มักจะมีคนหยิบไปหมดแล้ว เหลืออย่างมากก็แบบ "แท้ไม่สวย" และ "แท้ดูยาก" เท่านั้น
ฉ. คำว่า"แท้ดูยาก"นั้น ครอบคลุมถึง แม้แต่คนขายพระ หรือคนซื้อพระทั่วไป (ที่ดูพระแบบไม่จับหลักการพื้นฐานข้างต้น) ก็ยังดูไม่ออกว่า "แท้"
ข้อที่ 2 เห็นทาง นั้น
ก. ต้องแยกแยะตลาดพระเก๊ และพระแท้ได้
ข. ต้องแยกแยะระดับความรู้ของเจ้าของพระได้ (บุคคล บ้าน แผง และร้านซื้อขายพระ)
ค. ต้องวิเคราะห์เส้นทางเดินของพระแท้ได้ ทั้งอดีตที่ผ่านมา และปัจจุบัน
ง. ต้องสามารถสร้างเครือข่ายเพื่อสนับสนุนระดับการ "เห็นทาง" ของตัวเองได้
จ. สามารถกำหนดเส้นทางการค้นหา และการดักจับ สิ่งตนเองสนใจได้
ฉ. สามารถกำหนดอำนาจและวิธีการต่อรอง ขอแบ่ง ได้
ข้อที่ 3 กำลังซื้อ นั้น
ก. ต้องประเมินกำลังซื้อของตนเอง และปรับระดับความรู้ ความสามารถของเราให้ตรงกับกำลังซื้อของตนเองได้
ข. ต้องใช้ความรู้ของระบบตลาด ในการต่อรอง
ทั้งหมด ต้องประกอบด้วย "ความเข้าใจ ตั้งใจ" ไม่มีอะไรยากเกินกว่าที่จะเรียนได้ หรือง่ายจนไม่ต้องเรียน
ผมจึงย้ำตลอดเวลาว่า "ต้องเรียน" จึงจะรอด
ที่สำคัญ อย่าเข้ามาในวงการนี้แบบโลภ หรือ หลง
ก็จะสามารถใช้หลัก "สามเส้า" ได้อย่างสมบูรณ์
ใครยังไม่เข้าใจ ลองย้อนไปอ่านใหม่อีกสักสิบรอบ
ถ้ายังสงสัยให้โทรมาถามได้ จะตอบได้ชัดกว่านี้อีกครับ
อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ
ขอบคุณมากเลยครับอาจารย์ ที่ผ่านมาข้อความของผมเข้าอ่านไม่ใด้ประมาณสาม<p>ข้อความแต่วันนี้ปกติดีแล้วขอบคุณอาจารย์มากเลยครับ และก็ขอขอบคุณอาจารย์ที่ยังเป๋นห่วงลูกศิษย์ยังติดตามผลการเรียนของลูกศิษย์ มันอาจเป็นจิตรวิญญาณของความเป็นครูที่เป็นครูโดยแท้จริง ผมมามองดูตัวเองก่อนที่จะมาเรียนกับอาจารย์และหลังเรียนตอนนี้ผมมีความมั่นใจมากกว่าเมื่อก่อนและตอนนี้ผมก็จับพระแท้ใด้หลายองค์ ขอบคุณมากเลยครับ</p>
ผมขาดกำลังซื้อครับ ขอบคุณครับ อิอือิอิอิอิอิอิอิ
ก็กำหนดวงเงินไว้เท่าที่มี แล้วเพิ่มความรู้จนถึงซิครับ
เท่านี้เอง
พยายามอ่านมากๆ และบ่นน้อยๆกว่านี้หน่อยครับ
ขอบคุณครับอาจารย์สำหรับความรู้ แอบอ่านตั้งปีหนึ่งกว่าจะจบวิธีดูพระ...อิ อิ อิ
แล้วเริ่มเรียนหรือยัง อิอิอิอิอิอิอิ
ท่านที่ถามเนื้อพระนาดูน ให้ไปดูพระนาดูนตามหลักที่ให้ไว้แล้ว
ผิวและเนื้อควรจะแบบนี้
พิมพ์นาคปรกนั้นร่ค่ปัจจุบันแพงมาก ไม่มีหลงแน่นอน
ถ้าได้มาสัก 3-4 แสน ก็ถือว่าได้ราคาค่อนข้างถูกครับ
ถ้าผิวมีรากไม้ติดอยู่ ก็มั่นใจได้มากขึ้นครับ
ถ้ารากไม้โดนล้าง ก็จะเหลือประมาณนี้
ถ้ามีรอยบิ่นก็จะดูง่ายขึ้นอีก ดังภาพ
ถ้ามีรอยตัดก็ยิ่งชัด จะเป็นชั้นๆแบบนี้ครับ ทำเก๊เลียนแบบไม่ได้ครับ
ไม่ paste ก็ไม่โชว์ละครับ อิอิอิอิ
ลองใหม่
Copy จาก เวบไหนก็ได้ มา Paste ที่นี่ ครับ
ไม่ใช่เนื้อเทียมปิดเนื้อแท้ครับ หรืออะไรปิดอะไร
ในองค์หนึ่ง เก๊ 1% ก็เป็นพระเก๊ครับ เพราะพระแท้ 99% ไม่มีครับ อิอิอิอิอิอิอิ
มีแต่แท้ 100% หรือเก๊ 100% ครับ
แต่บางส่วนเก๊ บางส่วนแท้นั้น มีครับ และ 100% เฉพาะส่วนนั้นครับอิอิอิอิอิอิอิอิ
ลองส่งใหม่ครับ


ส่งได้แล้วครับอาจารย์ แบบนี้โชว์ได้ไหมครับ


ใช่แบบนี้ไหมครับ อาจารย์
ไม่ใช่ครับ
พลาสติกชุบแป้ง ธรรมดาๆ
ของแท้ต้องเหี่ยวครับ ไม่ตึงแบบนี้
และราคาอยูที่หลักแสนเป็นอย่างน้อยครับ
และไม่น่าจะมีพระหลงครับ เศษๆที่ผมมีก็หลักหมื่นกลางแล้วครับ
อย่างองค์นี้ ลองสังเกตนะครับ
ต้องเหี่ยว กร่อนแบบนี้ครับ
พึ่งเข้าอนุบาลหนึ่งครับ ถ้าเนื้อนาดูนแบบท่านข้างบนไม่ใช้ ....ผมเกือบได้บทเรียนเหมือนกัน...อิ อิ รอดตัวไป
ขอบคุณครับอาจารย์ ก๊อกสองพลาดยาก ผมต้องหากรุนาดูนมาให้ได้ ผมคนไม่แพ้ครับ น่าจะหาง่ายกว่ากรุอื่น(สำหรับผม) กำแพงเมืองมันสร้างยากและยาวไกล อาจารย์อย่าลบรูปนะครับของผมลบเลยครับ (อายคน)จับพระครั้งแรกเขาบอก ว่าเป็นค่าเทอม ขอบคุณครับอาจารย์
อาจารย์ครับ ผมมีความสงสัยอยู่เรื่องหนึ่ง คือเรื่องเม็ดพระธาตุครับ มันเป็นเรื่องจริง หรือแค่นิทานครับ เขาพูดกันเหลือเกินเรื่องเม็ดพระธาตงอก ช่วยอธิบายหน่อยครับ ถ้าผมหาพระกรุนาดูนมาโชว์ อาจรย์ไม่ได้ ผมจะถามอาจารย์เรืองเกษตรกับประมง(ผมชอบเป็นทุเดิมอยู่แล้วครับ) ผมจะไปหาสายตรงครับ มีอยู่สามที่ครับคนแรกประวัติผมรู้มาเก็บอย่างเดียว ไม่เคยปล่อยมีแต่ให้ฟรีหนัฝสือพระนาดูนเป็นกอง คนที่สองเขาขอเช่าห้าหมื่นก็ไม่ปล่อย คนที่สามเป็นนักขุดคนนี้น้องชายเขารู้จักกับผมมีรูปให้ดูด้วย แต่ตอนนั้นผมไม่เล่นพระกรุเพราะไม่มีความรู้ ผมจะเริ่มจากคนแรกที่ชอบเก็บพระครับ อาจารย์บอกทางผมด้วยครับ ผมขาดกำลังซื้อ ขอบพระคุณครับ
ผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ เรื่องแบบนี้ก็แค่ "นิทาน" อิอิอิอิอิอิอิอิอิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับอาจารย์ บทความที่อาจารย์ในยุคต่างๆ ผมชอบมาก พระที่ผมส่งมาให้อาจารย์ดู ผมไม่รู้ราคาหรอกครับ พออาจารย์บอก ผมก็ตกใจเหมือนกันผมเลยไม่ระวังตัว ผมคิดว่าหลักหมื่นนิดหน่อย วันนี้ผมตามอ่าน บทความในบันทึกของอาจารย์(ในใจผมคิดว่าเจอครูจริงๆแล้ว) ผมภูมิใจในตัวอาจารย์ไม่ใช่เรื่องพระหลอกครับ แต่เป็นเรื่องครูผู้ให้ คนโลภจะถามเรื่องแปลกๆ เสมอ ถ้าเป็นไปได้สอนผมเรื่องเก็บสปอร์เห็ด ด้วยครับ
เขียนหนังสือการเชื่อมโยงของยุคต่าง พร้อมหลักฐานอ้างอิงด้วยครับเป็นพระเครื่องของใช้ หรืออะไรก็ได้ให้เชื่อมโยงแต่ละยุคอานาจักรหรือเมืองดังดัง ข้ามครับ555นักวิชาการนั่งเทียนเเขียนหมดแล้ว ขอบคุณครับ
หลังจากได้เอาพระเก่าๆของพ่อที่มอบให้ไว้มาดูผมเริ่มที่จะศึกษามากขึ้น ได้ความรู้จากอาจารย์มากครับ ผมเริ่มมองถึงการดูประวัติของเนื้อพระมากกว่าราคาค่างวดครับ