ดึงลากตนเองกลับมาเติมเต็มช่องว่าง วันที่ 6 ของอาทิตย์ที่ 3
ห่างหายการเขียนบันทึกไป 3 วัน (วันที่ 4, 5. 6 ของสัปดาห์ที่สาม)
เริ่มต้นจากนิสัยเดิม ๆ ที่แก้ไขไม่ได้
เข้าบ้าน นั่งเตียงตั่ง แล้วก็ นอน ซักผ้าทิ้งไว้
วันจันทร์ จัดการภารกิจ ที่ครูมอบหมาย
วันอังคารดำเนินการเพิ่มเติม บางอย่างที่ตกหล่น
วันพุธ จัดการเรื่องงานกับตนเองให้ได้
แต่ทั้ง 3 วัน ทำข้อปฏิบัติของตนเองไม่ได้เลย
แม้จะมีการทำวัตรแต่ก็ไม่ครบ บันทึกก็เป็นอะไร “ไม่ทำ”
ซื้อผักเข้าบ้านแต่ไม่ยอมทำกับข้าว
ต่อรองอยู่นั่นแหละ หาเรื่องอ่านมาสำคัญอะไรได้หนักหนา
การไม่เขียนบันทึก ไม่ได้ทำให้ใจสบายขึ้นได้เลย
การไม่ทำวัตรตื่นมาก็เหมือนจะมีการท่องบทสวดอยู่ข้างใน แต่ไม่ได้ผล
วันนี้เป็นครั้งแรก ที่ลองทำสิ่งที่มองข้าม นั่งวาดภาพโดยใช้เมาท์ เอาแบบอันที่ไม่ต้องใช้เวลามาก
ซึ่งก็โอเคกับตนเอง แต่ก็รู้สึกเหมือนตอนเล่นวอลเล่ย์บอล
ปวดแขนข้างที่ใช้มาก ๆ จนทำให้เกิดความรู้สึกว่า ถ้าจะใช้ข้างซ้ายช่วยผ่อนแรง เหมือนตอนฝึกตบมือซ้ายตอนที่ตบมือขวาได้ไม่ถนัด และบาดเจ็บ
หากสิ่งที่ใจมันสู้ มันก็พยายามหาหนทาง
