2. ครูให้โอกาสอย่างไม่มีประมาณ
วันนี้หนูไปทำภารกิจก็ยังผิดซ้ำซาก หัวใจของครูก็ยังคงเมตตาอดทนสอนสั่ง
มันน่าเจ็บใจตัวเอง จนได้ออกปากว่า “อิหยั๋งวะ ทำไม๊ ทำไม มันเข้าไปตรงช่องสักกะที”
ทั้ง ๆ ที่ครูเปิดทางมาตลอด แถมยังช่วยลุ้น ดึง ลาก เชียร์ ทำทุกอย่างแล้ว
เหลือแค่ทำแทน ซึ่งท่านทำให้ไม่ได้ เอาซิ
วันนี้ภารกิจคือ ครูให้ไปจ่ายค่าตั๋วเครื่องบืน ให้เงินสดพร้อมATM หนูจ่ายผ่าน ATM ทั้ง ๆที่ครูให้จ่ายเงินสด
“เจ็บไหมหล่ะ จิตนี้”
กว่าจะผ่านความเจ็บใจ เมื่อก่อนจิตมันไม่ยอมรับ ฉํนไม่ผิด อันนี้ก็ได้เหมือนกันนี่ เอ๋า
มาตอนนี้มาติดล็อคใหม่ จิตมันก็ยังสร้างใหม่ หาเรื่องทำไม่ตรง ฮ่วย
แต่ครูก็เมตตา มาครั้งที่สองไปซื้อแป้ง ครูจะเอาแป้งมาทำเค้ก แต่หนูเอาแป้งเค้กสำเร็จรูปมาแทน ฮึ ๆ
แบบจำเอาจากครั้งก่อน
“ดีนิดหน่อย ตรงที่ได้คิดกับตนเองว่า”
“ผิดมันก็คือ ผิด จะมาบังคับใหม่มันถูกนั้นไม่ได้”
จึงต้องหาทางเรียนรู้ แก้ไข เอามันอยู่อย่างนั้นแหละจนกว่าจะ เข้าใจ
ครูเมตตา ทำให้เด็ก ๆ ได้ลองทาน และกรุณาให้หนูได้ออกมาซื้ออีกรอบ
ได้ทบทวน ทำความเข้าใจ ทำความรู้กับใจและลงมือแก้ไข
ครูเมตตาให้โอกาสทำเสร็จได้ในวันเดียว
เด็ก ๆ สนุกสนานหนูได้เรียนรู้
ยืมภาพจาก FB ครูกะปุ๋มเจ้าค่ะ
ครูเมตตามาก
หนูได้เรียนรู้ว่า ที่ผ่านมาจิตหนู ส่งพลังงานด้านลบอันเป็น อกุศลใหญ่ไปว่า
“ฉันไม่ผิด ครูผิด แบบนี้ก็ได้ โดยที่มันไม่รู้จักคิดว่า สิ่งที่ทำคือ การฝึกฝน ไม่ใช่สัก ๆ แต่ทำให้เสร็จตามเป้าหมาย”
ครูอดทนกับหนูมาก ๆ อดทนกับลูกศิษย์โข่งมาหลายปี
กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ
ที่ให้โอกาสในการฝึกฝนหาทางแก้ไขในตนเองให้ได้ สาธุเจ้าค่ะ
