พุ่มไม้ใบบัง...พันธุ์ไม้..นานาชนิดขึ้นซับซ้อนหนาแน่น...พญาไพรเล่าว่า..น่าจะมีเป็นร้อยๆชนิดในหนึ่งตารางเมตร
กล้วยป่า..โชว์ปลีเบ่งบาน..ท่ามกลางพุ่มไม้ใบบังเช่นกัน
สนสามใบยืนต้นให้เห็น..ตามเขต..เขาสูง
ดอกน้อยๆนี้..ซ่อนตัว..ชูช่อ..อยู่ข้างตอไม้....
บางดอกเล็กมากจนมองแทบไม่เห็น
ดูใกล้เข้าไปหน่อย..แปลกตา น่ารักดี
กล้วยป่าชนิดนี้ก็ดูแปลกๆดีเหมือนกัน
ไม่ทราบว่าใช่กล้วยร้อยหวีหรือเปล่าคะยายธี
คุณยายธี ไปธุดงภ์ที่ไหนครับ 555....
..... ยายธี....เป็น .... ช่างถ่ายภาพ ได้สบายๆ นะคะ ....
ฝันดีจ้ะยายธีที่รัก
Ummmh, it's a nagging question -- should we lwave things as they are (as have been) "natural" or should apply human touch (call it อนุรักษ์ คุ้มครอง ...) and make them "cultural" for man's benefits?
We have seen many 'reforestation projects' in Thailand done by bulldozing what naturally growing before and replanting economic species (eucalyptus, rubber, teak, ...).
How many 'little' plants and animals being unseen or un-appreciated have been lost? How many small links in our life chain have been broken?
ขอบคุณ..คุณ Sr ที่มอง (ทลุ)ภาพเหล่านี้...และ..ย้อนคิด....และเห็น....(ลูกโซ่)...ความอยากของมนุษย์..๕๕๕๕
สตอเบอรรี่..ราคา..ถุงละ..๒๕๐..บาท นน.ประมาณ๒๕๐กรัม..(มีคน..ซื้อ..ราคาแพงกว่าใน..ยุโรป..ตามตลาด๕๕๕..)
แน่นอนว่า...พุ่มไม้ใบบัง(แผ่นดิน)..จะหายไปอย่างรวดเร็ว...(อีกประการหนึ่ง...เขาใช้ยาฉีดเป็นว่าเล่น ตรงนี้..ขออนุญาติ..ยิ้มอย่างแห้งแล้ง...)..อ้ะะ
ทุกวันนี้เราวิ่งหาอะไรกัน....
ทุกวันนี้เราทำเพื่ออะไรกัน .....
ผักปลอดสารพิษติดโลโก้หรูหราที่ดิฉันซื้อมาจากในห้างดัง...ใบสวยยังกะนางสาว ไร้ที่ติ...ทำได้อย่างไรกันหากไร้ยาฆ่าแมลง....ก็ยังซื้อทาน...ก็ยังวิ่งหา .....เพราะตลาดนัดนั้นอยู่แสนไกลและขายเป็นเวลา ..แถมยังไม่มีที่จอดรถด้วยค่ะ ......ปลูกผักกินดีไหม......จะได้ไม่ต้องหาเงินไว้ซ์้อยารักษาตัว