เรื่องเล่า ผู้สูงอายุที่ฉันเจอ ณ ตลาดวังหลัง
วันนี้ตื่นตีห้าเพื่อที่จะมาดูที่ฝึกงาน ที่ศิริราชและขึ้นรถตอนหกโมงกว่าๆ แต่พอมาถึงรถดันออกไปแล้วซะงั้น เลยต้องนั่งรถแท็กซี่ไปแทน พอสำรวจที่ฝึกงานเสร็จก็เดินไปหาอะไรกินที่ตลาด แล้วก็ข้ามฟากไปฝั่งท่าพระจันทร์ กะจะไปไหว้พระที่วัดพระแก้ว แต่วัดยังไม่เปิดเลยเดินเล่นรอบๆ วัด เดินชมบ้านเมือง และเดินสวนกับผู้คนมากมาย ในตอนเช้าๆ พอข้ามเรือมาที่ฝั่งท่าศิริราช ก็เจอคุณยายท่านนึง ทรงตัวที่โป๊ะไม่ได้ เพราะมันโคลงเคลงมาก คุณยายเอื้อมจับผู้หญิงคนนึง แต่เขารีบเกิน ฉันก็เลยเอาแขนให้คุณยายเกาะ แล้วพาเดินไปส่งที่บก พอเสร็จก็เดินดูของวนไปวนมา ร้านก็ยังไม่ค่อยเปิดหรอก เพราะมาเช้าเกินไป พอประมาณ10โมง ร้านเปิดแล้วก็เดินต่ออีก รอร้านขายเสื้อที่จะซื้อ ก็มีคุณยายอีกท่านนึงถือไม้เท้าเดินหิ้วของมา อยู่ๆก็มาเกาะแขน แล้วบอกให้ไปส่งในบ้าน ฉันก็ตกลง เลยพาคุณยายกลับบ้านที่อยู่เยื้องออกไปอีกนิด แล้วก็พาเข้าไปในบ้าน แล้วคุณยายก็กล่าวขอบคุณ ฉันก็เลยไหว้บอกลา แล้วเดินจากไป การที่ฉันได้ช่วยเหลือผู้สูงอายุสองท่าน ซึ่งอาจจะเป็นความดีเล็กๆน้อยๆที่ได้ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน วันนี้จึงเป็นอีกความทรงจำที่ดีอีกวันนึงที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ^_^ การช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ ไม่ว่าจะเพศไหนอายุเท่าไหร่ จะรู้จักกันหรือไม่ เราก็สามารถช่วยเหลือเขาเท่าที่เราจะสามารถทำได้ โดยต้องไม่เดือดร้อนผู้อื่นและเราเอง


ชื่นชมความมีน้ำใจกับผู้สูงวัยเช่นนี้ค่ะ
-สวัสดีครับ..
-มีแผนว่าจะไปหาหมอที่ รพ.ศิริราช ในวันที่ 21 นี้ครับ..
-ไม่ทราบว่าเส้นทางไป รพ.มีการปิดถนนไหมหนอ??
-เดินทางจาก หมอชิต ไปศิริราช...น่ะครับ..
-เป็นกังวลกับสถานการณ์บ้านเมือง...
-ขอบคุณครับ..
ขอชื่นชมมากๆค่ะ...แต่ก็ต้องระวังเรื่องความปลอดภัยนะคะ
ยาย..มา..ขอบใจ..เด็กๆที่ช่วยเหลือผู้เฒ่าผู้แก่..ด้วยใจ...ครั้งหนึ่ง..เคยมีเด็กสาว..สองคน..คนหนึ่งสละที่นั่งของตนให้ ยาย นั่ง..และ..ขึ้นไปนั่งซ้อน..ตักกับเพื่อน...(เขาดูมีความสุขมากทั้งคู่)วันนั้น..ยาย..ตี..ตั๋วรถเมล์สามใบ..มีสองที่นั่ง..นั่งกันสามคน....บนรถเมล์ที่เน่นปึ๋งวันนั้น..และติด..ๆๆๆอยู่แถวสวนดุสิต..เป็นชั่วโมง...(ยังจำได้และซาบซึ้ง..น้ำใจ..ไทยที่ยังมี..ให้ประสบอยู่...)ขอบใจ..สังคมไทย....ที่ยังมีดีๆๆๆให้เห็น...จ้ะ....