ตอนนี้พวกเราทุกคนกำลังพองโต
เนื่องจากงานเมื่อวานผ่านไปได้ด้วยดี
สำเร็จแล้ว,, สำเร็จแล้ว,, สำเร็จแล้ว
สิ่งที่พวกเราทุ่มเทมา สำเร็จแล้ว!
ไม่น่าเชื่อเลย ไม่น่าเชื่อเลย ไม่น่าเชื่อเลย
คุณป้าที่ดูไม่น่าจะหยุด จะเปลี่ยน อะไรง่ายๆ
เปลี่ยนแปลงตัวเอง หลังจากเข้าร่วมกิจกรรมของพวกเรา
ฉันเชื่อว่าพวกเขาพูดจริง ว่าพวกเขาทำได้จริง ฉันเชื่อว่าเขาจริงใจ
น้าเกษรบอกว่า ปณิธานของน้าคือ ไม่กินเค็ม เพราะปกติน้าติดกินปลาเค็มมาก
เมื่อวันก่อน แม่ทอดปลาเค็มน่ากินมาก น้าเผลอเอาเข้าปากแล้ว พอรู้ตัวว่าเค็ม มันคือปลาเค็ม
น้าเกษรก็คายทิ้งออกมาให้หมากิน น้าบอกว่าน้าจะกินก็ได้ ไม่มีใครรู้ แต่น้าอยากซื่อสัตย์กับสัญญาที่เราให้กัน
พองโต พองโต พองโต หัวใจเราพองโต
ทั้งหมดแล้ว กลุ่มเป้าหมายของเรามากกว่า 80% ทำปณิธานของตนเองสำเร็จ
คนที่มาร่วมงานเมื่อวานส่วนใหญ่ เรียกว่าทุกคนดีกว่า เป็นคนที่ประสบความสำเร็จ
คนที่ทำไม่สำเร็จก็ไม่โกหกกัน อันนี้คอนเฟิร์มโดยป้าจิบ
ป้าจิบเป็นประธานอสม.ค่ะ ป้าให้ความร่วมมือกับเราดีมาก ป้าดูแลเราเหมือนเป็นลูกเป็นหลาน
ป้าช่วยเหลือตลอด ป้าจิบอยู่ทีมป้าเป้ มีคุณยายอีกสองคน ป้าจิบก็คอยไปดูแลคนในทีมสม่ำเสมอ
ป้าบอกว่า เมื่อวานได้ไปหาคุณยายคนหนึ่งในทีม ยายก็บอกว่าเผลอกินไป เพราะคนที่บ้านกินกัน
ดีตรงที่ยายพูดความจริง ไม่โกหก เพราะถ้าโกหก ก็คงไม่มีใครรู้
ความซื่อสัตย์ จริงใจ แบบนี้ ถ้าไม่ได้มาอยู่ที่นี่ คงไม่ได้เห็นอะไรแบบนี้มากมายขนาดนี้
พองโต พองโต พองโต หัวใจเราพองโต
เมื่อวาน กิจกรรมเริ่มเวลา 16.30 น. ค่ะ
คุณป้าทยอยกันมาลงทะเบียน คุณป้าบางคนเดินไม่ค่อยไหว บันไดรพ.สต.ก็ชันจั๊ง
แต่ด้วยความพยายามของคุณป้า บวกกับแรงช่วยพยุงของเรา ก็พาคุณป้าขึ้นมาชั้นสองได้
ครั้งนี้รู้แกว เตรียมน้ำ เตรียมพัด เตรียมยาดมไว้เลย (เป็นความรอบคอบของประธานเก่งค่ะ)
คราวนี้ ของที่ระลึกเป็นเนื้อเพลง "เบาหวาน ชิมิ"
กับ แปรง/ยาสีฟันคอลเกต จากกลุ่มทันตกรรม รพ.พระปกเกล้า ค่ะ
หลังจากกล่าวทักทายปราศัยกันพอสมควร ก็ส่งไมค์ต่อให้พี่อ้อม เภสัชกรสุดสวย จากรพ.แหลมสิงห์
มาให้ความรู้เกี่ยวกับสมุนไพร 7 ชนิด รวมทั้งตำรับยา
ได้แก่ มะระขี้นก ตำลึง ช้าพลู เตยหอม กะเพรา ว่านหางจระเข้ และหว้า
เรียกว่า ได้รับความรู้พื้นบ้านกันไปเต็มที่ เอาไปใช้ได้จริง พร้อมทั้งไขข้อข้องใจให้หายสงสัยกันด้วยค่ะ
งานนี้ ต้องขอขอบคุณพี่จิ๋ม ที่ให้ความกรุณาประสานงานติดต่อผู้มีความรู้มาให้
และขอขอบคุณพี่อ้อม ที่นำความรู้ดีๆแบบนี้มา นอกจากชาวบ้านแล้ว พวกเราก็ได้ความรู้ใหม่ๆด้วยค่ะ
ต่อมา เรา Ice breaking ด้วยเพลง วัฏจักรผีเสื้อ
เริ่มตั้งแต่ ไข่น้อย =>หนอนน้อย =>ดักแด้ =>ผีเสื้อ
เพลงร้องว่า "ไข่น้อย ไข่น้อย ไข่น้อย ขยุกขยุย ทำตัวปุกปุยส่ายไปส่ายมา
โยกย้ายซ้ายขวา โยกย้ายซ้ายขวา ส่ายไปส่ายมาขยุกขยุย"
พร้อมท่าประกอบเพลงโดยคุณปอม เชอร์รี่ และเตเต้ ค่ะ
คุณป้าสนุกกันใหญ่
เพื่อเป็นการสร้างความคุ้นเคยกับเพลง "เบาหวาน ชิมิ" ของเรา
เราเลยเปิดเพลงให้คุณลุงคุณป้าร้องตามไปพร้อมกับเนื้อเพลงที่แจกไว้
เพิ่มความสนุกด้วยลูกบอลวิเศษ ใครที่จับลูกบอลนี้ จะเต้นได้
คุณป้าบางคนเหนียมอาย ไม่อยากรับลูกบอล แต่พอจับบอลเท่านั้นแหละ ลีลาออกเลย น่ารักจริงๆค่ะ
คุณน้าบุญเรือน ภาพด้านบน เป็นคนใหม่ที่มาเข้าร่วมกิจกรรมกับเราเมื่อวานค่ะ
จริงๆแล้ว น้าตั้งใจมาเต้นแอโรบิกกับพวกเราค่ะ
ส่วนคุณป้าเฉลิมด้านล่าง ป้ายืนเต้นไม่ไหวค่ะ เลยขอนั่งเต้นแทน สีหน้าคุณป้าดูมีความสุขขึ้นเรื่อยๆ
อ้อ! วันนี้ป้าเอาผักปวยเล้งมาให้ด้วยค่ะ
ป้าจิบบอกว่า ปกติ ป้าเหลิมไม่ค่อยให้ของอะไรใคร แต่ถ้าป้าให้ แสดงว่าได้ใจป้าไปแล้ว
พองโต พองโต พองโต :)
ช่วงสำคัญของกิจกรรมในวันนี้ คือ กิจกรรม "เปิดใจ เปิดปณิธาน"
ให้คุณลุงคุณป้าได้แบ่งปันประสบการณ์ เกี่ยวกับการทำปณิธานทั้ง 3 วันของตัวเอง
ว่าอะไรเป็นแรงจูงใจให้ทำ อะไรที่ทำให้ทำปณิธานได้สำเร็จ
อีกทั้งอะไรที่เป็นอุปสรรค ปัญหาที่พบระหว่างทำปณิธาน
รวมไปถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นในระหว่างทำปณิธานด้วยค่ะ
คุณลุงคุณป้าบางคนเขินๆ แต่ก็เล่าค่ะ สั้นบ้างยาวบ้างตามความถนัด
คุณลุงด้านขวาบน ชื่อลุงสงวนค่ะ เป็นผู้ชายคนเดียวที่มาร่วมงานวันนี้
ลุงไม่ค่อยสนิทกับใครเลย สนิทสุดก็ป้ามะนาว ภาพแถวสองด้านซ้าย
แต่ก็ไม่ได้อยู่ทีมเดียวกันอยู่ดี แต่วันนี้ลุงก็มาค่ะ เชื่อว่า มาด้วยใจ มาเพื่อพวกเราจริงๆ
พองโตอีกแล้วเรา :)
ต่อมา เป็นช่วงมอบรางวัลปณิธาน
อาจารย์อุไรให้เกียรติมามอบรางวัลแด่คุณลุงคุณป้าด้วยค่ะ
เราใช้วิธีจับฉลากเลือกของรางวัล เพราะของรางวัลค่อนข้างหลากหลาย จะได้ไม่ต้องลำบากใจเลือกให้
หลังจากคุณลุงคุณป้าประสบความสำเร็จกับปณิธาน 3 วันของตนเองแล้ว
ต่อไป เป็นปณิธานที่ยิ่งใหญ่กว่า และท้าทายมากกว่าเดิม
นั่นคือ "ปณิธาน 5 วัน" ค่ะ
เนื่องจากพี่ๆ อสม. ต้องไปศึกษาดูงานที่สกลนครในวันที่ 21 ช่วงเย็นๆ เราเลยขยับกิจกรรมเปิดใจ เปิดปณิธาน (5 วัน)
มาเป็นวันที่ 20 และสัญญาใจ วัดใจกันไปเลย ในอีกหนึ่งวันที่เหลือ
เราได้ให้คุณลุงคุณป้าได้ดำดิ่งในความรู้สึกของตัวเอง เพื่อค้นหาและสร้างแรงจูงใจที่จะทำปณิธานในครั้งนี้ให้สำเร็จเช่นครั้งก่อน
จบที่เพื่อนๆของเรา คือคุณปอมกับป้าเป้ ได้กล่าวความประทับใจที่ได้มาอยู่ในชุมชนนี้ด้วยความจริงใจ (สัมผัสได้ค่ะ)
ได้รับเสียงปรบมือเกรียวกราวเลยค่ะ
พองโต พองโต พองโต :)
ปล. เมื่อคืนหลับอีกแล้วค่ะ ขออภัย ^^"


.jpg?1389936659)


คงเป็นความทรงจำที่ดีทีเดียวนะครับ
เป็นหนึ่งในความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิตเลยค่ะ,, อาจารย์
การได้มาอยู่ในชุมชน ได้รับการต้อนรับที่อบอุ่น ได้รู้จัก พบปะ พูดคุยกับชาวบ้าน
ได้ทำอะไรดีๆ เพื่อคนในชุมชน และได้รับความรักตอบแทนกลับมา
ความรู้สึกที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของชุมชน ไม่รู้จะอธิบายยังไงจริงๆค่ะ
จนตอนนี้ เริ่มไม่อยากกลับแล้ว ^_____________^
ปลื้มมมมมอ่ะ