เวลาว่างกับเวลาเหงามันแตกต่างกัน

สำหรับฉันแล้ว..

เวลาว่าง...คือเวลาที่เราไม่รู้จะทำอะไรดี ไม่มีงานอะไรให้ทำแล้ว 

แต่เวลาเหงา...คือเวลาที่เรารู้สึกว่าไม่อยากอยู่คนเดียว

เวลาเหงา...ของบางคน

อาจจะเป็นเวลาที่กำลังคุยโทรศัพท์กับคนบางคน

 

เวลาเหงา...ของบางคน

บางคนกำลังนั่งเหมอลอยข้างหน้าต่าง

 

เวลาเหงา...ของบางคน

กำลังนั่งจิ้มโทรศัพท์เล่นแชทกับเพื่อน

เวลาเหงาไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องอยู่คนเดียว แต่การอยู่ท่ามกลางคนรอบข้างมากมายก็เหงาได้

จริงไหม??

แล้วเราทำยังไงกับความเหงาดีล่ะ??

บางคนบอกว่า "การใช้เวลาไปกับสิ่งไร้สาระ เป็นสิ่งที่น่าเสียดายที่สุด"

แต่สำหรับฉันแล้ว สิ่งไร้สาระบางอย่างนี่แหละมันก็ทำให้เรามีความสุขได้อย่างไม่น่าเชื่อ แม้กระทั่ง

การนั่งอยู่เฉยๆเวลาเราท้อ เพราะฉะนั้น ฉันจึงไม่เชื่อว่าสิ่งไร้สาระเป็นสิ่งที่น่าเสียดายเลยแม้แต่นิด

บางคนเหงา..เขาออกไปท่องเที่ยว เขาก็ได้เที่ยว ได้เห็นโลก เห็นผู้คนในมุมที่ต่างกันออกไป

บางคนเหงา..เขาไปดูหนัง เขาได้ข้อคิดกลับมา ข้อคิดนั้นอาจจะกลายเป็นข้อคิดประจำตัวเขาก็ได้

บางคนเหงา..ฝึกทำอาหาร เขาได้ความสามารถ มีเสน่ห์ปลายจวักติดตัว

 

ข้อดีของความเหงา ก็คือเราจะตั้งใจทำมันออกมามากกว่าปกติ และผลงานมักจะดีกว่าปกติ

ก็เหมือนกับการฟังเพลงช้าๆในเวลาเหงา เราจะรู้สึกว่ามันเพราะกว่าปกติ ไม่เชื่อก็ลองดู!