แค่นี้แหละชีวิต

ไม่มีพรมปูนอนอันอ่อนนุ่ม
ไม่มีมุมสงบอันอบอุ่น
ไม่มีใครปรารถนาเกื้อการุณย์
ไม่มีหมอนยัดนุ่นให้หนุนนอน

มีแค่กองใบไม้อยู่ในวัด
มีลมพัดแกว่งไกวใบไม้ร่อน
เสียงกรอบแกรบแนบกดแทนบทกลอน
มีเพียงรอยอาวรณ์อันอ่อนล้า

ลมหายใจรวยรินกลบกลิ่นเก่า
กับเศษเถ้าเผาไหม้ของใบหญ้า
เมื่อเหม่อมองไกลไกลยามใครมา
ตรมอยู่ใต้แววตาอันพร่ามัว

มันก็เป็เช่นนี้แหละชีวิต
ใครลิขิตให้เราเท่าดีชั่ว
เป็นเพราะกฏของกรรมติดตามตัว
จะหม่นมัวดีงามไปตามกรรม
 
รูปภาพ : แค่นี้แหละชีวิต ไม่มีพรมปูนอนอันอ่อนนุ่ม ไม่มีมุมสงบอันอบอุ่น ไม่มีใครปรารถนาเกื้อการุณย์ ไม่มีหมอนยัดหนุ่นให้หนุนนอน มีแค่กองใบไม้อยู่ในวัด มีลมพัดแกว่งไกวใบไม้ร่อน เสียงกรอบแกรบแนบกดแทนบทกลอน มีเพียงรอยอาวรณ์อันอ่อนล้า ลมหายใจรวยรินกลบกลิ่นเก่า กับเศษเถ้าเผาไหม้ของใบหญ้า เมื่อเหม่อมองไกลไกลยามใครมา ตรมอยู่ใต้แววตาอันพร่ามัว มันก็เป็เช่นนี้แหละชีวิต ใครลิขิตให้เราเท่าดีชั่ว เป็นเพราะกฏของกรรมติดตามตัว จะหม่นมัวดีงามไปตามกรรม