ก่อนนอน

                 มีสิ่งหนึ่งสิงความคิด       เฝ้าคอยตามติด

              สะกิดเร่งเร้ารัดรึง

                 พลันย้อนเย้าเคล้าคลึง     พร่ำเพ้อคำนึง

              สะท้อนสะท้านภายใน

                 หวั่นหวั่นจะเปรยปลอบใจ    เรื่องราวเก่าใย

              บาดลึกจนยากลืมลง

                 หรือเป็นเพียงความลุ่มหลง   ยากเกินปล่อยปลง

              ยังยึดติดสนิทนาน

                 ขวัญเอยขวัญข้าห่างหาญ     อย่าทรมาน

              ช่วยผสานใจให้หาย

                 ก่อนคืนนี้จะเคลื่อนคลาย        ใจคงสลาย

              กอดหนาวคืนนี้ก่อนนอน.

.............

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน

25 ธันวาคม 2556

พ.แจ่มจำรัส

กาพย์ฉบัง๑๖